شماره چهل و دوم

آیا مجلس نهم به تداوم هدفمندسازی پایبند است؟

2012-05-18T03:02:43Z

گروه اقتصادی 9 دی: كمتر از دو هفته ديگر رقابت گسترده چند هزار نفري در سراسر كشور براي حضور در عرصه قانونگذاري دوره نهم، برگزار خواهد شد؛ رقابتي كه تاكنون تماماً رنگ و بوي مسائل سياسي داشته و حوزه اقتصاد در آن، كاملاً مهجور مانده است.

انتخابات نهمين دوره مجلس، اولين انتخابات سراسري پس از انتخابات شكوهمند رياست جمهوري در سال 1388 است. هرچند هنوز زمان رسمي تبليغات نامزدها شروع نشده و قضاوت درباره فضاي انتخاباتي اين دوره شايد عجولانه باشد، اما به اعتبار تحركات گروه هاي اصلي داوطلب نمايندگي مجلس، ميان فضاي انتخاباتي اين دوره با انتخابات هاي پيشين، يك تفاوت اساسي وجود دارد. اين تفاوت به عزلت مسائل اقتصادي در برنامه هاي انتخاباتي نامزدها و جريان هاي سياسي فعال در اين حوزه بازمي گردد. اگرچه اقتضائات انتخابات رياست جمهوري و مجلس، طبعاً متفاوت است و به همين سبب، معمولاً شور عمومي در انتخابات رياست جمهوري بيش از مجلس است و نبايد انتظار داشت همان مباحث داغ اقتصادي كه قبل از انتخابات رياست جمهوري دوره دهم رخ داد در انتخابات اين دوره مجلس نيز رخ بدهد، اما با سنجش انتخابات مجلس دوره هاي قبل نيز كم رنگ بودن مسائل اقتصادي در انتخابات آتي به چشم مي خورد. مثلاً در انتخابات مجلس هفتم، اولويت اصلي اصولگرايان مسائل اقتصادي بود.

برنامه هاي اقتصادي، پَر

از ميان گروه هاي اصلي رقيب در انتخابات نهمين دوره مجلس، چه اصلاح طلبان و چه اصولگرايان، تاكنون هيچ يك برنامه اي از اولويت هاي اقتصادي خويش به مردم ارائه نكرده اند. آنچه كه تاكنون در رقابت هاي غيررسمي مطرح شده، مسائل سياسي بوده است. نه اصلاح طلبان و نه اصولگرايان تاكنون نگفته اند كه براي مجلس نهم، چه برنامه ها و سياست هايي در نظر دارند تا اقتصاد كشور را تقويت کند و معيشت مردم را بهبود بخشد. اصلاح طلبان بيشتر وقت خود را صرف تصميم گيري براي حضور رسمي يا غيررسمي در انتخابات كرده اند و آن گروه هايي نيز كه به طور رسمي در آزمون مجلس حضور يافته اند، برنامه اقتصادي اي بروز نداده اند. شايد هم جريانات اصلاح طلبي به علت عملكرد ضعيف دولت اصلاحات در حوزه اقتصاد و بي توجهي آن دولت به مبحث عدالت اجتماعي و اقتصادي و كارنامه ناموفق آن در مبارزه با مفاسد اقتصادي، به اين نتيجه رسيده اند كه به صلاح شان است که دم از دل نگراني براي معيشت مردم نزنند تا مبادا دوباره آن كارنامه ناموفق را در ذهن مردم بيدار كنند.

اصولگرايان اما اين دل نگراني اصلاح طلبان را ندارند و دولت احمدي نژاد كه با عنوان اصولگرايي بر سر كار آمد، از لحاظ خدمت رساني به مردم آنقدر كارنامه پُرمايه اي دارد كه اصولگرايان از يادآوري آن دلهره نداشته باشند. بنابراين، به نظر مي رسد مشكل اصولگرايان در بي توجهي به مباحث اقتصادي، از جنس ديگري است. مرور تحولات رخ داده در جريان اصولگرايي در ماه هاي اخير اين شك را به يقين تبديل مي كند كه اصرار جريان هاي سنتي اصولگرايي بر عدم مرزبندي با ساكتين فتنه، خواص مردود و ... موجب غفلت از مسائل اقتصادي شده است. گرچه مباحث يادشده يعني مشخص شدن حد و مرز اصولگرايي ناب با خواص مردود و ساكتين فتنه، اهميت فراواني دارد و آنچه كه جبهه پايداري در اين چند ماهه براي مرزبندي با خواص مردود و مدعيان اصولگرايي پيگيري كرد، ذره اي ايراد ماهوي ندارد و كاملاً هم عقلاني و منطقي بوده، اما اين واقعيت هم مشخص است كه اصولگرايان نیز به مسائل اقتصادي و انتظارات اقتصادي مردم از مجلس نهم، بي توجهند.

انتظارات مردم

گرچه گروه هاي فعال در انتخابات نهمين دوره مجلس تاکنون به انتظارات اقتصادي مردم بي توجه بوده اند، اما اين بدان معنا نيست كه مردم از مجلس نهم انتظارات اقتصادي ندارند. اتفاقاً در شرايط فعلي، مردم بيش از يك دهه قبل با مباحث اقتصادي عجين شده اند و حتي اطلاعات عموم جامعه نسبت به مباحث تخصصي اقتصاد نيز ارتقا يافته است، كه يك دليل آن تمركز دولت احمدي نژاد بر حوزه اقتصاد و دليل ديگر مسائل اقتصادي مطرح شده در رقابت هاي انتخاباتي سال 1388 است كه مباحث تخصصي اقتصادي را به دامان جامعه آورد. مثلاً اكنون عامه مردم مي دانند نقدينگي چيست، حباب قيمتي چه مضراتي دارد، ضريب جيني به چه معناست، يارانه هدفمند و غيرهدفمند چه تفاوتي دارد، تورم چطور محاسبه مي شود و ....

با اين وصف، اكنون از كمتر گروه يا فرد نامزد انتخابات، برنامه اي براي بهبود اوضاع اقتصادي، رفع موانع كسب و كار، مبارزه با مفاسد اقتصادي، رونق بخشي به توليد داخل، رفع حوائج ضروري مردم و ارتقاء سطح معيشتي جامعه به چشم مي خورد. اين در حالي است كه انتظارات اقتصادي همچنان در مردم، زنده است و نسبت به گذشته پوياتر و عالمانه تر هم شده است. اكنون مردم به آن سطح از آگاهي رسيده اند كه يكي از لوازم ضروري پويايي اقتصاد كشور را در عملكرد درست قوه مقننه مي بينند. افكار عمومي مي دانند كه اگر مجلس با دولت همراهي نكند، نمي توان تحولات بزرگ در اقتصاد كشور ايجاد كرد. جدل ها و لج بازي هاي بي حاصل مجلس هشتم با دولت هاي نهم و دهم در برنامه هاي اقتصادي و اثرات زبان بار آن در جامعه، آنقدر واضح بوده است كه مردم به درك ضرورت تعامل دو قوه مجريه و مقننه، برسند. مردم ديگر به اين درك رسيده اند كه اوضاع اقتصادي را فقط به دولت ربط ندهند و مجلس را نيز در آن شريك بدانند.

به نظر مي رسد مهمترين خواسته هاي مردم از مجلس نهم، كه حاصل تجارب عملكرد مجالس اخير است، موارد ذيل باشد.

چندصدايي، ذات يك مجلس پويا است اما نبايد در مسائل كلان و اصلي و تصميمات حساس، اين چندصدايي تداوم يابد. وقتي دولت و مجلس بر سر اجراي طرح مهمي همچون هدفمندي يارانه ها به اجماع رسيدند، ديگر پذيرفته نيست كه نمايندگان همچون قبل از تصويب قانون براي دولت، شاخ و شانه بكشند. در دوره پس از تصويب قانون، مردم انتظار همراهي مجلس با دولت را دارند. مردم از يك مجلس پويا انتظار دارند كه دولت را در رفع موانع اقتصادي كشور همراهي كند نه اين كه از سر رقابت با آن برآيد. متاسفانه شمار زيادي از اقتصاديون مجلس هشتم صرفاً به نق زني درباره مشكلات اقتصادي كشور اكتفا مي كنند و از آنان نه برنامه اي برمي آيد نه راهكاري. بعضي از نمايندگان فعلي فقط وظيفه پر كردن صفحات روزنامه هاي منتقد دولت را دارند و به بلندگوي اعلام مشكلات اقتصادي كشور تبديل شده اند بدون آن كه راهكاري براي رفع اين مشكلات ارائه دهند. توقع مردم از مجلس، چوب لاي چرخ دولت گذاشتن نيست، همكاري با دولت است.

از ديرباز در افكار عمومي نسبت به دخل و خرج نمايندگان مجلس، شائبه هايي وجود دارد. توقع مردم اين است كه مجلس نهم همچون مجلس هشتم به اين شائبه ها دامن نزند. مردم همچنين انتظار داشته و دارند نسبت به رفتار نمايندگان، نظارت واقعي صورت گيرد؛ انتظاري كه با طرح نظارت بر نمايندگان برآورده نشد. همچنان لابي گري كانون هاي قدرت و ثروت با نمايندگان ادامه دارد كه نمونه آشكار آن ماجراي وقف دانشگاه آزاد بود و نمونه هاي پنهان نيز كم نيستند. علاوه بر اين، با گذشت 10 سال از فرمان رهبر معظم انقلاب اسلامي در مبارزه با مفاسد اقتصادي، به صراحت مي توان گفت كه مجلس هاي سه دوره اخير به وظيفه خويش در اين باب عمل نكرده اند و گلوگاه هاي اقتصادي همچنان براي مفسدان باز است كه اختلاس 3 هزار ميلياردي نتيجه همين بي توجهي است.

همچنين، كميسيون هاي تخصصي مجلس بهتر است به طور دوره اي گزارشي از عملكرد خود ارائه دهند. همانقدر كه نمايندگان از ضرورت نظارت پذيري دولت سخن مي گويند، بهتر است خود نيز به آن پايبند باشند.

بي توجهي به شايسته سالاري به يكي از عارضه هاي مجالس كشورمان تبديل شده است كه در مجلس هشتم بروز بيشتري داشت. متاسفانه در انتخاب روساي كميسيون ها و انتصاب مديران مركز پژوهش هاي مجلس و ديوان محاسبات، بيش از آن كه صلاحيت فردي و تخصصي افراد مورد توجه قرار بگيرد، روابط و نزديكي آنها با افراد اثرگذار مجلس، به معيار تبديل شده است. نمونه آشكار آن، انتخاب حميدرضا كاتوزيان به رياست كميسيون انرژي در مجلس هشتم است. وي كه تحصيلاتش در حوزه مديريت صنعتي بوده، در مجلس هفتم عضو كميسيون صنايع بود كه حوزه تخصصي او هم محسوب مي شد، اما به ناگاه در مجلس هشتم با حمايت علي لاريجاني به رياست كميسيون انرژي مجلس رسيد، بدون آن كه يك روز هم در صنعت نفت تخصص و تجربه اي داشته باشد. اين انتخاب نابجا موجب كناره گيري مشاوران متخصص كميسيون انرژي مجلس هشتم شد كه كاتوزيان را مستحق چنين جايگاهي نمي دانستند. نادرست بودن اين انتخاب، با مواضع نابجايي كه كاتوزيان درباره مسائل حوزه نفت در چهار سال اخير اتخاذ كرد، مورد تاييد هم قرار گرفت. ديگر انتخاب نادرست در مجلس هشتم، انتصاب رحماني فضلي به رياست ديوان محاسبات بود كه اين انتخاب صرفاً به خاطر رفاقت ديرينه وي با علي لاريجاني رخ داد. در مجلس هفتم هم محمدرضا رحيمي به پشتوانه محمدرضا باهنر به اين سمت رسيده بود كه او هم كفايت احراز رياست ديوان محاسبات را نداشت.

اين مبحث را در شماره بعد ادامه خواهيم داد.

پایداری همیشه جواب می دهد

2012-05-18T03:02:43Z

واقعیت آن است که ما از ابتدای انقلاب اسلامی تا امروز هر جا بر اصول و آرمان های تبیین شده توسط امام رحمه الله علیه و رهبر معظم انقلاب پافشاری کرده ایم، نتیجه گرفته ایم و هر جا مسامحه کرده ایم ضرر خورده ایم . به عبارتی دقیق تر باید گفت که اصل انقلاب اسلامی نیز محصول پایداری حضرت امام خمینی بر مبارزه با طاغوت بود. در دوره مبارزه حضرت امام، بودند برخی از مراجع تقلید که هر چند با شاه مخالفت می کردند اما در اصل مبارزه به اندازه امام (ره) ایستادگی نمی کردند. حتی برخی از چهره های شاخص تلاش می کردند تا به زعم خود با ابقای شاه، سیستم سلطنت را اصلاح کنند! اما امام (ره) پایداری کرد و ایستاد و جواب گرفت.
انقلاب که پیروز شد باز هم شاهد تنه زدن این دو جریان به یکدیگر هستیم. جریانی از افراد مومن اما سازشکار در برابر آمریکا که عمدتا در نهضت آزادی گرد هم آمده بودند . این جماعت هر چند مومن بودند اما از شاخصه پایداری درمبارزه با استکبار برخوردار نبودند. شاید به همین دلیل بود که حضرت امام فرمودند اگر این جماعت در بدنه اجرایی و تقنینی کشور نفوذ کنند، اسلام چنان سیلی ای از آنها خواهد خورد که به این زودی ها جبران نمی شود. جریان ملی مذهبی خیلی زود رنگ باخت و جریان انقلاب اما با پایداریش سی و سال است بر خلاف آنچه ملی مذهبی ها می پنداشتند که آمریکا ما را له خواهد کرد، ماند و قدرت های استکباری در حال له شدن هستند.
روزهای سخت دفاع مقدس در حالی که دشمن متجاوز با حمایت شرق و غرب به انواع و اقسام سلاح های پیشرفته تجهیز شده بود، هشت سال به طول انجامید. ارتش کشورمان که تازه از قید و بندهای شاهنشاهی رها شده بود، هنوز در درون خود درگیری داشت و سپاه بدون پشتوانه تئوریک و سابقه نظامی تازه تأسیس شده بود اما رویش های انقلاب در بدنه این نهاد انقلابی تنها به دلیل ولایتمداری و پایداری بر آن توانستند زبده ترین ارتش های دنیا را مقهور اراده خود کنند. در جنگ هشت ساله، باز این پایداری بر اصول بود که جواب داد.
دوره سازندگی با همه فراز و نشیب هایش، با همه افت و خیزهایش، با همه خدمات و خیانت هایی که در آن رخ داد به پایان رسید. این دوره از انقلاب نیز در کشمکش دو تفکر با یکدیگر بود. یک تفکر در خطبه های نماز جمعه بر سر بسیجیان از جنگ برگشته نهیب می زد که برای ساختن کشور نمی توان به فرهنگ بسیجی تکیه کرد و باید از مدیران تکنوکرات بهره گرفت و تفکر دیگری که معتقد بود با همان مدیریتی که جنگ را به پیروزی رساندیم، باید دوره سازندگی را هم بگذرانیم. باز پای پافشاری بر اصول یا مسامحه در برابر آن در میان بود اما آنها که پایداری نکردند، کم کم از مبانی و شعارهای اصلی انقلاب فاصله گرفتند و یک دهه بعد از آن عقب نشینی، تبدیل شدند به فتنه گرانی که چشم امید دشمن به مواضعشان بود.
دوره حاکمیت جریانی که بعدها اصلاحات نام گرفت از سال 76 آغاز شد. اصلاح طلبان خیلی قبل از این که پرچمی به نام اصلاح طلبی را به دست بگیرند، نشان دادند که در برابر شهوت قدرت پای لرزانی دارند، برای همین هم از همان ابتدا برای رسیدن به قدرت و بعد برای ماندن در قدرت از پایداری بر برخی اصول صرف نظر کردند. نتیجه اما جز این نبود که بسیاری از چهره های دولت خاتمی و مجلس ششم امروز یا در بی بی سی هستند یا صدای آمریکا و یا در سازمان های جاسوسی آن طرف آب، بخشی هم اگر در درون کشور بر عهد و پیمانشان با آن اصلاح طلبان باقی مانده اند، در کودتای دو سال قبل نقش محوری داشتند.
دوره دولت نهم اما با پایداری بر اصول آغاز شد و چه خوش درخشید. رهبر انقلاب به عنوان کارشناسی منصف و مطلع، این دولت را از مشروطه تا امروز دولتی بی نظیر دانست. این مدال ها البته بر سینه دولت احمدی نژاد می درخشید تا آن روز که بر عهد خود با مردم و ولایت پایدار بود. در دولت دهم سوگمندانه آن پایداری ها کم رنگ شد و به همان نسبت از هویت خدمت رسانی دولت کاسته شد.
در جنگ سی و سه روزه لبنان، در جنگ بیست ودو روزه حماس، در لیبی، در مصر، در تونس، در بحرین و در همه جا این فقط پایداری بر مبانی حق است که جواب داده و می دهد. استمرا انقلاب تا امروز نیز فقط به دلیل پایداری رهبری آن بر اصول تغییرناپذیر انقلاب است. بیاد بیاورید جمله مقام معظم رهبری را در اوج فتنه 88 که فرمود امام ما به کسی باج نداد من هم به کسی باج نمی دهم.
سال گذشته که مقام معظم رهبری به شهر مقدس قم مشرف بودند، فرصتی فراهم شد تا برای چند دقیقه خدمتشان برسم . در این فرصت کوتاه چند نکته ای که به ذهنم می رسید خدمتشان عرض کردم و از جمله خدمتشان عرض کردم که در مواقعی به دلیل این که حاضر نمی شویم نسبت به برخی جوسازی ها کوتاه بیاییم، فضای سنگینی در اطرافمان ساخته می شود. برخی طعنه می زنند، انگ وکیل الدوله، تندرو، افراطی تا جایی که انسان احساس می کند باید پیگیری این موضوع را رها کند... رهبر معظم انقلاب در حالی که لبخند گرمی به لب داشتند، فرمودند درپافشاری بر اصول خسته نشوید و از این ملامت ها هم آزرده نشوید، تجربه ثابت کرده اگر شما کوتاه نیایید آنها رها می کنند و کوتاه می آیند.
بیست و سه سال که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، شاید هیچ یک از ما پیش بینی نمی کردیم که روزی پس لرزه های این انقلاب به یمن، تونس، مصر، لیبی، بحرین و دیگر کشورهای منطقه خواهد رسید و شعار مرگ بر شاه ایران، در خیابان های عربستان و بحرین طنین انداز خواهد شد. سی و سه سال قبل که ترور چهرها و شخصیت های علمی و سیاسی در این کشور روزنه امیدی شد برای دشمنان انقلاب اسلامی، هیچ یک از ما فکر نمی کردیم که روزی خواهد رسید که مردم آمریکا در خیابان های کشور خود، تصاویر شهید احمدی روشن را به دست بگیرند و به ترور این دانشمند هسته ای اعتراض کنند اما پایداری مردم ایران در تبعیت از رهبران خود این نوید را به ما می دهد که باید منتظر تحقق وعده قرآن باشیم که ان الارض یرثها عبادی الصالحون ...
اکنون انتخابات مجلس نهم در پیش است، انقلاب به مجلسی نیاز دارد که بر اصول پایدار بماند، جبهه پایداری نه این که فقط خود را پایدار بداند بلکه می خواهد شعار پایداری در این بازی های سیاسی به فراموشی سپرده نشود. پایداری جواب می دهد، همیشه و همه جا .

گذر از« اسلام هراسی» به «آمریکا هراسی»

2012-05-18T03:02:43Z

مهدی هنری

«4 فوریه 2012» میلادی مصادف با «15 بهمن 1390» ه. ش توسط بخش قابل توجهی از مردم آمریکا به نام روز ملّی «جنگ با ایران؛ نه!»:
“No War On Iran” نامیده شد و این اعتراضات علاوه بر شهرهای بزرگ آمریکا چون نیویورک، واشنگتن، شیکاگو، بوستون، سان فرانسیسکو و فیلادلفیا به شهرهایی در «کانادا»، «انگلستان»، «ایرلند» و «هندوستان» کشیده شد تا «گلوبال ریسرچ» طیّ گزارش مفصّل این پدیده نادر قرن 21؛ از برگزاری این راهپیمایی اعتراضی در بیش از 79 شهر جهان خبر دهد. این خبر به فاصله زمانی یک شبانه روز در محافل رسانه ای داخلی کشور نیز بازتاب گسترده ای یافت امّا آنچه بدان پاسخ داده نشد، چرایی ظهور چنین جنبشی و معانی خاصّ آن بود. 9 دی در مطلب پیشرو به دو سئوال پیش گفته پاسخ می دهد.

گذر از تونل وحشت

با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1979 میلادی و به موازات آن تسخیر لانه جاسوسی توسط «دانشجویان مسلمان پیرو خطّ امام» موجی از تبلیغات بنگاه های رسانه ای غرب علیه ایرانیان شروع شد. برای درک دقیق این هیمنه اطلاعاتی- تبلیغاتی بهتر است نگاهی به
فیلم های منتشر شده از تظاهرات آمریکائی های معترض به حضور ایرانیان در دانشگاه های ایالات متحده بیندازید. ادامه پروژه ایران هراسی با ادغام در پروژه قدیمی تر اسلام هراسی شکل جدیدی به خود گرفت. می توان ادّعا کرد اوج این طرّاحی مشترک مربوط می شود به ساخت عنصری به نام «اسّامه بن لادن» که در حقیقت الگویی آمریکایی- سعودی از چهره ناب حضرت
روح ا... (ره) بوده است. این شوی رسانه ای و سلسله فیلم های «بن لادن» که در آن مردم اروپا و آمریکا را تهدید به ترور
می کرد تا هنگامه رخداد «11 سپتامبر 2001» شیب سرسام آوری به خود گرفت. لیکن طبق نقشه جامع غرب، «11 سپتامبر» نه به مثابه نقطه ماکزیمم و قلّه این هجمه که به عنوان نقطه عطف ایران- اسلام هراسی تصویر شد. آن زمان تصویر وحشی و لجام گسیخته از یک مثلاً روحانی مسلمان - بن لادن- در شبکه های تلویزیونی، که علیرغم مذهب اصلیش (وهّابیت) مانند شیعیان و امام خمینی (ره) «تحت الحنک» (فرهنگ فارسی معین: بخشی از دستار یا عمامه [روحانیت شیعه] که پس از گذراندن از زیر چانه، به دور سر می بندند) می بست؛ تا حدّ زیادی می توانست بازتاب انقلاب اسلامی و هرگونه خداگرایی در قرن بیست و یک را عقیم نماید. این پروژه که از آن به «دیگر هراسی آمریکا» یا «ایران- اسلام هراسی» تعبیر می شود بی شک از مهمترین استراتژی های شبکه جهانی استکبار بود تا از رشد اسلامگرایی در اقصاء نقاط جهان جلوگیری به عمل آورد.

گزاره های بالا را باید با وقایع سال 2006 و 2008- 2009 میلادی جمع نمود تا فهمید: «و سَیَعلمُ الَّذین ظَلموا ایُّ مُنقلِبٍ یَنقلِبون». طیّ سال های مذکور در جریان دو جنگ 33 روزه لبنان (جنگ ژوئیه) و جنگ 22 روزه غزّه (سرب مذاب) مردم در دنیا برای حمایت از زنان و مردان غیرنظامی لبنان و فلسطین به خیابان ها آمدند و البته وجه مشترک اکثر این اعتراضات ضد جنگ و بشر دوستانه مربوط می شد به حمل تصاویر بزرگی از «سیّد حسن نصرا...» و حتی «رهبر معظّم انقلاب اسلامی». وقتی مردم ساکن اروپا و آمریکا (نه ساکنین خاورمیانه، ایران یا حتی کشمیر) در قلب تمدن غرب پلاکاردهایی از یک روحانی شیعه را در دست می گرفتند، معنایی جز این نداشت که تأثیر ایران- اسلام هراسی در جوامع اروپایی و غربی رو به ضعف گذاشته است. از سوی دیگر گسترش چشمگیر تشرّف به دین مبین اسلام در کشورهای اروپایی و حتی شهرهای معروف آمریکا این تحلیل را تقویت می کرد که قطعاً سپر نرم غرب برای ممانعت از ورود اسلام سیاسی به مرزهای اتحادیه اروپا و آمریکای شمالی به شدّت درز پیدا کرده است. این رهیافت ها با درج «کاریکاتورهای موهن علیه پیامبر اسلام (ص)» در هلند، ماجرای «شهیده حجاب: مروه شربینی» در آلمان یا حتی «قرآن سوزی» در آمریکا رفته رفته باعث شد مخاطبین اروپایی و آمریکایی برای تحقیق نسبت به «واقعیت مظلوم» دست به کار شوند؛ بطور مثال بعد از ماجرای قرآن سوزی در ایالات متحده آماری رسمی منتشر شد که طبق آن رجوع به «قرآن کریم» طیّ مدتی کوتاه در آمریکا و اروپا چندین برابر شده است.

نقطه اوج از کار افتادن Fire Wall غرب علیه نفوذ اسلام را باید در یکسال گذشته جستجو نمود. از اواسط شکل گیری بیداری اسلامی اخیر، بیداری در اروپا و آمریکا نیز به وقوع پیوست. شروع «جنبش 99 درصدی» در آمریکا و اروپا با براهین مختلف و حتی بر اساس شعارها (اشاره به شعار «ما مسلمانیم»؛ «من یک آمریکائی، شغلم انقلابی گری است») الگوبرداری بومی شده ای از «میدان تحریر» مصر بود که 9 دی در شماره «25» مبسوطاً بدان پرداخت. در حال حاضر نه تنها اغلب مردم آمریکا و اروپا از مسلمین نمی هراسند که با تأسی از آنان حاضرند برای مطالبه حقوق خدادادیشان در برف و سرما و خشونت پلیس به اعتراضات مستمر و چند ماهه دست بزنند. لذا ایران- اسلام هراسی بعد از حداقل نیم قرن فعالیت هالیوودی و بنگاه های رسانه ای صهیونیسم بی نتیجه مانده و کرور کرور هزینه برای وحشت اروپائیان و آمریکائیان از مسلمانان و روحانیت آن حالا و در سال 2012 میلادی با شکست حداکثری مواجه شده است. با این وجود جنگ با مسلمانان در ایران کمی برای مسئولین غرب سخت می شد و متعاقبا عملیات فریب آغاز شد.

عملیات فریب

در همین راستا و با توجه به دلایل مهم دیگری عملیات فریب شکل گرفت. اخیراً خبری منتشر شد که ایالات متحده بودجه نظامیش را در اقدامی بی سابقه با 12درصد کاهش روبرو کرده است، این خبر از آنجا بی سابقه بود که ایالات متحده در سالیان اخیر هرگز با کاهش بودجه نظامیان موافقت نکرده بود. روی دیگر این سکّه مربوط می شد به افزایش بودجه بخش نهادهای جاسوسی و امنیتی آمریکا که حقیقتاً یک نظام پیچیده و موازی گرای تو در تو است. چندی قبل تر نیز تغییراتی در وزارت دفاع آمریکا و سازمان جاسوسی آن (CIA) رخ داد که طبق آن «لئون پانه تا» رئیس سابق CIA به عنوان وزیر دفاع و «دیوید پترائوس» که سابقاً فرمانده نظامی ناتو و همچنین ارتش آمریکا در افغانستان و عراق بود به عنوان رئیس جدید CIA برگزیده شد. نگفته پیدا بود که کاهش بودجه نظامی پنتاگون به همراه افزایش بودجه CIA با ریاست «پترائوس» یک اعلان خطر برای منابع امنیتی جمهوری اسلامی است. «دیوید پترائوس» یک سابقه دار نظامی در امور خاورمیانه با اشراف اطلاعاتی دقیق به ایران و چنته ای پُر از ارتباطات اطلاعاتی- عملیاتی با متحدان آمریکا در ناتو است که با احتمالی قریب به یقین مأموریت دارد اقدامات ضد ایرانی ایالات متحده را از ارتش خارج و به سیا منتقل کند. به عبارت دیگر آمریکا به دلایل مختلف نمی خواهد جنگ با ایران را علنی انجام دهد بلکه اصرار دارد تقابل با ایران در عرصه های نیمه سخت، جاسوسی و ضد امنیتی رنگ مشخص تری بیابد. همزمان متحدان آمریکا در ناتو فعال شدند؛ «جان ساورز»، رئیس سازمان MI6 در جمع سردبیران رسانه های انگلیسی اعلام کرد که باید منتظر اقدامات غیرمتعارف علیه ایران بود و اندکی بعد از این اظهار نظر اقدامات علیه دانشمندان هسته ای ایران شروع شد. جالب اینکه همان ایّام رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی نیز در مصاحبه ای اعلام کرد: «در سال 2012 شاهد حوادث غیرمنتظره ای برای ایران هستیم!» قبل از ایراد خطبه های قاطع رهبری انقلاب در نماز جمعه تهران نیز ماه ها بود که دستگاه های کنترل افکار عمومی در امتداد تز «بنیامین نتانیاهو» مبنی بر: «اگر مي خواهيد ناچار به جنگ با ايران نشويد، حرف زدن از جنگ را متوقف نكنيد»؛ حرف زدن از جنگ با ایران را رها نمی کردند. مسئولین ارشد سیاسی غرب از «باراک اوباما»، «هیلاری کلینتون» و «لئون پانه تا» گرفته تا «نیکلای سارکوزی» و «دیوید کامرون» و تعداد زیادی از فرماندهان نظامی و سیاستمداران رژیم صهیونیستی؛ این حربه را هرگز از قلم نمی انداختند. ترور دو دانشمند هسته ای جمهوری اسلامی: «شهید مجید شهریاری» و «دکتر فریدون عباسی» در آذر 89، از کار انداختن شبکه جاسوسی اسرائیل و آمریکا در ایران، سوریه و لبنان، اعزام پهباد «جانور قندهار» بر آسمان های صحرای طبس و شکار آن توسط نیروهای جنگال سپاه، ترور «شهید مصطفی احمدی روشن» و قص علی هذا مجموعه ای از وقایع به هم چسبیده اند که امروزه به جنگ سایه های ایران – آمریکا/اسرائیل معروف شده است و احیاناً برای مسئولین امریکا در بُعد داخلی ساز و کار عملیات فریب را دارد هر چند مقاصد اتّخاذ تاکتیک «جنگ پنهان»
عمیق تر از این رویکرد داخلی است.

و ناگهان تأثیر خون شهید

نظام غرب برای به راه انداختن جنگ های خانمان برانداز و پُر هزینه خود همیشه به یک مؤلفه درونی و حمایت داخلی نیاز دارد؛ هر چند الزاماً بدان معنا نیست که اگر چنین مؤلفه ای بوجود نیاید سرمایه گذاران جنگ (لُژهای ماسونی) از اقدام خود دست بکشند. بطور مثال آمریکا برای متقاعد کردن افکار عمومی کشورش در جنگ با «اسپانیا» به سال 1898 میلادی و «ویتنام» به سال 1964 میلادی از تاکتیک «پرچم دروغین» استفاده برد. طبق این تاکتیک فقط لازم بود یک کشتی آمریکائی با برنامه ریزی قبلی در هاوانا (در مورد جنگ اسپانیا) یا خلیج تانکین (در مورد جنگ ویتنام) غرق شود و آمریکا با تجهیز پروپاگاندای رسانه ای و آنگاه هماهنگ شدن افکار عمومی با خیال راحت جنگ را به بهانه انتقام جویی آغاز کند. این همان اتفاقی بود که «جورج دبلیو بوش» آن را با استناد دروغین به «11 سپتامبر» دستاویز شروع «جنگ های صلیبی نوین» کرد و متعاقباً به اشغال نظامی افغانستان و سپس عراق پرداخت. بی شک یک ملّت ناراضی از جنگ با در دست داشتن اهرم انتخابات - حتی در رابطه با دموکراسی کنترل شده فدرالیته آمریکا- هم می تواند موی دماغ سرمایه گذاران و مشتریان
جنگ های پُر سود شود لذا همیشه اولویت با اقناع مردم از طریق باشگاه های خبری است.

امّا باید توجه شود که نخبگان اجتماعی آمریکا بعد از حدوث بیداری اسلامی و بیداری اروپا و آمریکا اصرار دارند خود را از سُلطه رسانه های اقماری یک
درصدی ها بیرون آورند. جنبش 99 درصدی های جهان در حال حاضر در مرحله اول یک انقلاب همه جانبه به سر می برد، مرحله ای که در آن رهبران جنبش و مردم می خواهند بفهمند نسبت به چه چیزهایی در نظام حاکم معترضند، یک روز به نظام پولی حاکم که نتیجه اش می شود «اشغال وال استریت»، یک روز نظام سیاسی حاکم که نتیجه اش می شود «اشغال کنگره» و یک روز ... . برای آنکه بدانید چرا 79 شهر جهان روز ملّی «جنگ با ایران، نه» را به راه انداختند باید به شعارها و گفته های خودشان رجوع کنید. نگاهی به گزارش های میدانی این راهپیمایی نشان می دهد این حرکت مردمی سه خاستگاه اساسی دارد:

خاستگاه اول: احساسی. نگاه به اولین جرقه های این خیزش مشخّص می کند دو واقعه شکار پهباد آمریکایی توسط متخصصان جمهوری اسلامی و سپس ترور «شهید احمدی روشن» نیروی محرّکه خوبی برای این جنبش داشته است. واقعه اول و پرواز یک دستگاه جاسوسی به وضوح به آمریکائی ها نشان داد که جنگ علیه ایران همین حالا نیز شروع شده است. ترور نخبه جوان ایرانی نیز یک همگرایی احساسی بین مردم ایران و آمریکا را بوجود آورد. سفر چندین باره خانواده این شهید بزرگوار به خارج از کشور و تبیین عُمق این فاجعه برای گروه های مردمی اروپایی و انعکاس گسترده این ترور در تمامی رسانه های بین المللی باعث شد خون این شهید اثر خود را بر افکار عمومی جهانی بگذارد.

خواستگاه دوم: اقتصادی. با مشخص شدن زوایای جنگ پنهان ملّت آمریکا فهمیدند مثل همیشه قرار است یک هژمونی رسانه ای آنان را وادار به پذیرش جنگی دیگر کند. البته زمزمه وجود سر نخ هایی مبنی بر دخالت ایران در «11 سپتامبر» توسط برخی مسئولین سیاست خارجی ایالات متحده که اخیراً مورد توجه رسانه های خبری آمریکا قرار گرفت باعث شد فعالین اجتماعی «جنبش فُلانجا را تسخیر کنید» هشیار شوند و شرایطی فراهم کنند تا نیروی جنبش برای جلوگیری از یک جنگ دیگر صرف شود؛ جنگی که از نظر مردم آمریکا باعث سودآوری برای یک درصدی ها و مصیبت آفرینی و ضرر برای 99 درصدی هاست.

خاستگاه سوم: سیاسی. افکار عمومی آمریکا بعد از لو رفتن دروغ های «11 سپتامبر» و «جنگ عراق» به یک واقعیت مسلّم دست یافتند؛ این واقعیت که رسانه ها ابزار دست دولتمردان آنها هستند و برای تأمین منافع یک درصد حاکم به انحاء مختلف مردم را فریب می دهند؛ پس نمی خواهند بار دیگر از همین حربه گزیده شوند.

ذبح آرمان «ایالات متحده آمریکا»

جنبش «جنگ با ایران، نه» در امتداد جنبش
99 درصدی ها علاوه بر اینکه نشان دهنده عدم کارایی پروژه ایران- اسلام هراسی در آمریکاست معنای دیگری نیز دارد. در این راهپیمایی ها مردم پلاکاردهایی را در دست گرفتند که روی آن تصویر «شهید مصطفی احمدی روشن» به همراه فرزند خردسالش نقش بسته بود. این عمل صرفاً یک جنبش ضد جنگ نیست بلکه دارد صریحاً از طرف مورد هجوم حمایت می کند؛ چیزی که در سال های پایان جنگ ویتنام رخ داد و دولت آمریکا را مجبور به آتش بس کرد در حال حاضر قبل از شکل گیری یک جنگ علنی ظهور یافته است. مردم آمریکا از بدو تولّد در نظام آموزشی، خانواده، تلویزیون و تمامی محیط های اجتماعی می آموزند کشورشان الگوی برتر است و آمریکا را به نوعی یک آرمان می دانند؛ حال چه شده است که این ها آرمان خود را رها کرده اند و به حمایت از بزرگترین دشمن آرمان ایالات متحده برخاسته اند؟ این پرسش سه رهیافت اساسی دارد:
1- جمهوری اسلامی توانسته زمین بازی استراتژیک را از داخل خاک خویش خارج کند و به درون مرزهای آمریکا ببرد. عدم حمایت درونی جنگ برای مسئولین جنگ بار مضاعفی را ایجاد می کند و باعث می شود تمرکز دولت متخاصم از مسئله بیرونی به مسائل داخلی کشیده شود.
2- در بیانیه پایانی راهپیمایی «ردلندز» آمده بود: «تعداد کل کلاهک های هسته ای که از سال 1951 تاکنون در آمریکا ساخته شده بالغ بر 67 هزار و 500 کلاهک است، ایالات متحده تنها کشوری است که از سلاح هسته ای در شهرهای «ناکازاکی» و «هیروشیما» استفاده کرده است، بودجه نظامی آمریکا در سال 2012 به تنهایی با کل تولید ناخالص داخلی ایران برابری می کند؛ حالا چه کسی برای دنیا تهدید است؟». آیا این جملات معنایی جز «آمریکا هراسی» آن هم در آمریکا می تواند داشته باشد؟
3- و مهمتر اینکه اگر وقایع را در مختصّات دو قطبی ایران- آمریکا تعریف نمود قضیه تا حدودی تفاوت می یابد؛ عبور اعضای جنبش 99 درصدی ها از آرمان آمریکا یک خلاء ایدئولوژیک را برای مخاطبش به وجود خواهد آورد. آمار رسمی افزایش رجوع به نظریّات مارکس و کمونیسم در حوزه اروپا و آمریکا نشان از آن دارد که این خلاء برای ملل غربی یک مسئله اساسی است. خلائی که اگر جایگزینی نداشته باشد لاجرم قطب باقیمانده یعنی ایران را به عنوان قطب غالب و الگوی محتوم خواهد پذیرفت، درست مانند اتفاقی که برای شوروی هنگام فروپاشی افتاد و بسیاری از نخبگان اجتماعی و قشرهای متنفّذ در روسیه، قطب حاکم یعنی امپریالیسم را بجای قطب محکومِ مارکسیسم پذیرفتند.

شعار مرگ بر شاه در عربستان و بحرین

2012-05-18T03:02:43Z

گروه بین الملل - برای توصیف خواسته ای اساساً «واحد» انواع مختلفی از «زبان ها» ممکن است به کار گرفته شود اما برخی از شعارها به همان زبان اصلی خود حفظ می‌شود تا تداعی گر ظرف زمانی و مکانی

الهام بخش خود باشند؛ «بگو مرگ بر شاه» این شعاری است که این روز‌ها با همین لفظ در خیابان‌های بحرین به گوش می‌رسد. انقلاب اسلامی ایران جهشی در سیر تحولات سیاسی تاریخ بود اما تکانه‌های واقعی آن امروز به خوبی احساس می شود و پس‌لرزه‌های زلزله عظیم بهمن 57 هنوز خانه‌های ظلم را ویران می‌کند. قدرت واقعی انقلاب اسلامی ایران را می‌توان در شعار اصحاب بدر «یا منصور امت» (ای پیروز بمیران) یافت که همزمان با پخش سریال مختارنامه در ایران، در خیابان‌های منامه مشتعل‌کننده مبارزات بود. 33 سال بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، حاکم جزیره بحرین در مصاحبه با اشپیگل می‌گوید: «مشکل امنیت بحرین شعار "مرگ بر پادشاه، درود بر خمینی" مردم است». مرگ بر شاه، مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا تنها یک شعار نیست بلکه یک فرهنگ است که از بن شعائر اسلامی استخراج شده است. فریادهای مرگ بر شاه و مرگ بر آمریکا طنین دادنامه دادگاه برگزار نشده تاریخ است؛ امروز به خاطر زخم کهنه مظلومین، محکمه استیناف از عاملان استضعاف در خیابان‌ها برپاشده است. بحث صرفاً بر سر به زیرکشیدن ظالمی برای بر نشاندن حاکمی نیست؛ بلکه جهاد برای اعاده حیثیت از بشریت است که امروزه به ظهور فساد و تباهی و طغیان در برّ و بحر، شوریده است. اشتباه خواهد بود اگر در نسب شناسی انقلاب‌های تاریخ، انقلاب اسلامی ایران را در ردیف انقلاب کبیر فرانسه یا انقلاب اکتبر روسیه قرار دهیم. انقلاب اسلامی ایران طلیعه ظهور میراث انبیا است و در عرف سیاسی صرفا غلبه یک گروه اجتماعی بر قدرت سیاسی نبود. نیروی عظیم انقلاب اسلامی ایران حتی قبل از پیروزی با اعلام دشمنی با اسرائیل جبهه قدرت سیاسی دشمن را مصلحتاً کوچک نکرد و بسان انقلاب روسیه به مصالحه و متارکه جنگ دست نزد بلکه در اوج فشار و مظلومیت خیل گسترده ظالمین را نشانه رفت. انقلاب اسلامی ایران بر گرده مظلومین، به نام خلق سوار نشد و حتی در اوج فشار جنگ 8 ساله بر سر کودکان افغانستان معامله سیاسی نکرد. انقلاب اسلامی ایران به سان انقلاب فرانسه از دست گروهی به دست گروهی دیگر دست به دست نشد و شعارهایش چون آن انقلاب، «گنگ» و «متفرق» و «بی ارتباط به تاریخ مردم» نبود. انقلاب اسلامی ایران با فرسایش و ارتجاع و انحراف ، ضد خود ، ناپلئون را بر مسند ننشاند. انقلاب اسلامی ایران انقلابی بود در سلسله انقلاب هایی از جنس بعثت، غدیر و عاشورا. «نیروی اجتماعی» انقلاب اسلامی ایران در برابر «قدرت سیاسی» فرسوده و فروپاشیده قرار نداشت اما بدون اتکا به حرارت گلوله، شکست سختی بر ابرقدرت‌های سیاسی جهانی تحمیل نمود.در زمانی که کمونیست‌ها مبارزه سیاسی را تنها با شیوه چریکی ممکن می‌دانستند ابتکار ظریف و هنرمندانه امام خمینی(ره) ابداع شد: «گل در برابر گلوله!». انقلاب نرم و خیزش معرفتی انقلاب اسلامی ایران اکنون الگویی است که نه تنها در اصول و اسلوب بلکه در واژه‌ها و شعارها نیز بدان اقتدا می‌شود.دم مسیحایی حضرت روح الله در کالبد بی رمق مبارزات پان‌عربی و ناسیونالیستی دمیده شد و با استحاله معرفتی آنها «بیداری اسلامی» جان تازه گرفت. فاصله زمانی 33 ساله انقلاب اسلامی ایران با بیداری اسلامی نوین را باید با هویت سیال و در حال تکامل انقلاب اسلامی ایران تحلیل نمود.30 سال پس از نظام جمهوری اسلامی، ثابت شد انقلاب اسلامی هم «مطلوب» است هم «ممکن»، آرمان‌گرایی هم «مقصود» است هم «میسر». شعار «عدالت طلبی» انقلاب اسلامی بهمن 57 با عیان شدن «پیشرفت شگرف» جمهوری اسلامی در دهه 90، مزین شد. شعار «تکلیف‌گرایی» امام خمینی(ره) با «نتایجی» که در دوران رهبری امام خامنه‌ای بدست آمد، تکمیل شد. «معنویت» خواهی انقلاب اسلامی با «علم‌گرایی و عالم‌پروری» همراه شد. علم‌گرایی انقلاب ایران بهانه به دست متحجران و سکولارها نداد؛ با اشاره رهبر انقلاب ایران روزی جوانان در پی راه «استاد دکتر شهریاری» بودند و روز دگر در جستجو و تمنای فضائلی که در «اوستا عبدالحسین برونسی» بنّا جمع شده بود. ظلم ستیزی انقلاب اسلامی هم کارآمدی خود را در میدان دیپلماسی نشان داد و هم لیاقتش را در میدان جنگ. از این رو بود که برای ملت‌های مسلمان منطقه وقت درنگ نبود: «بگو مرگ بر شاه»، «الموت لآل خلیفه» و «الموت لآل سعود». شنیدن شعار مرگ بر شاه در بحرین و عربستان در ایام سالگرد انقلاب اسلامی ملت با عظمت ایران بلافاصله تداعی شعار درود بر خمینی می‌کند.

خیزش اسلامی ملت‌های منطقه علی رغم صحنه‌های دردناک کشتار مسلمانان بی‌گناه، بشارت‌دهنده به خیزش آگاهی و شعور اسلامی است. اما بی گمان افکار و وصایای امام خمینی(ره) و راهنمایی‌ها و راهگشایی‌های خلف صالحش امام خامنه‌ای، در به وجود آمدن چنین تحول مبارکی بسیار موثر بوده است.برای آنکه لبخند رضایت رهبرمان شکفته شود تنها از سخن دوست می‌گوییم که برای ایشان خوش‌تر است، به تعبیر زیبای امام خامنه‌ای؛ «امام خمینی(ره) یک حقیقت همیشه زنده است» امروز بیش از گذشته طنین خمینی کبیر به گوش می‌رسد که فریاد می‌زند:

«ای ملت‌های مسلم! ای ملت‌های مظلوم همه کشورهای اسلامی! ای ملت‌های عزیزی که در تحت سلطه اشخاصی واقع شدید که ذخایر شما را تقدیم آمریکا می‏کند و شما خودتان با زحمت و ذلت زندگی می‏کنید! بیدار بشوید، برخیزید از جا. ای مستضعفین جهان! برخیزید و در مقابل ابرقدرت‌ها بایستید که اگر ایستادید، اینها هیچ کاری نمی‏توانند بکنند. شما دیدید که ملت مسلم ایران با هم متحد شدند و با هم قیام کردند و با دست خالی بدون اسلحه در مقابل آن قدرت‌های عظیم شیطانی محمدرضا و آن ابرقدرت‌ها که پشت سر او صف‏بندی کرده بودند، آنها همه را به کنار زدند و این دولت فاسد را و این سلطنت غیرقانونی فاسد را با قدرت ایمان خودشان و با بانگ اللّه‏ اکبر از صحنه بیرون کردند و به جهنم فرستادند و به جای او دولت اسلامی ـ دولتی که الآن در ایران مشاهده می‏کنید، یک دولت اسلامی است، یک دولتی است که طرفدار ضعفاست، طرفدار مستضعفین جهان است ـ یک همچو دولتی را به‌پا کردند، با اینکه نه قدرت مالی و نه قدرت بدنی و نه قدرت نظامی داشتند، لکن قدرت ایمانی داشتند. خدای تبارک و تعالی اگر شما او را نصرت کنید شما را نصرت می‏کند؛ ان تنصروا الله ینصرکم و یثبت اقدامکم. اگر خدا را نصرت بکنید، نصرت خدا به نصرت دین اوست، به نصرت بندگان اوست، به نصرت مظلومین است. شما باید بایستید در مقابل ظالم‏ها و داد مظلومین را از آنها بخواهید، بایستید در مقابل ابرقدرت‌ها که به شما می‏خواهند حکومت کنند، از آن طرف دنیا، از آمریکا، از آن طرف عالم می‏آید و می‏خواهد به ما حکومت کند و ما و شما و همه را تحت قدرت خودش قرار بدهد و ذخایر ما را هم از بین ببرد و مع‏الأسف، دولت‌ها هم با او موافقت می‏کنند بیشتر از آنها.» ( صحیفه امام، جلد 16، چاپ چهارم: 1385، صفحه 37 و 38 )

سکوت در برابر لیست های جدید، اختلاف در تعیین سرلیست

2012-05-18T03:02:43Z

محمدسعید ذاکری

پیش از انتشار لیست جبهه متحد، رئیس ستاد انتخاباتی این جبهه در گفت‌وگوهای مفصل رسانه‌ای با شبکه رسانه‌های متعدد وابسته به این جبهه، خبرهایی از نحوه لیست‌بندی در جبهه متحد اصولگرایان ارائه ‌نمود. علی زاکانی در این اظهارنظرها اعلام می‌کرد که «مکانیسم جدیدی برای شکل‌دهی نهایی به لیست‌های انتخاباتی این جبهه تهیه شده، حتی نظرسنجی‌های متناوبی برای کسب مقبولیت افراد و در اولویت قرار دادن آنها در لیست نهایی تعبیه شده، قاعده سنتی سهمیه‌بندی و شرکت سهامی به کناری گذارده شده، لیست نهایی نسبت به تمامی اصولگرایان فراگیری داشته و پرچم آن برسر تمام اصولگرایان سایه خواهد افکند، عناصر مرتبط با فتنه، انحراف، فساد، ساکت و مردود در آن جایگاهی نداشته و...» اما با انتشار این لیست که افرادی نظیر بادامچیان، باهنر و... در آن قرار داشته و بحث‌های متعددی برسر لیست شدن حدادعادل و... مطرح شد، معلوم می‌شود که آن سخنان جذاب یا تنها به قصد جذب مقطعی افکار عمومی بیان شده و یا حداقل حاکی از آمال و آرزوهای‌ نهایی جناب زاکانی از لیست متبوع شان بوده و فاصله متنابهی با آنچه در واقعیت پدید آمد، داشته است.

در این زمینه بایستی گفت:

۱- علی‌رغم اظهارات اعضای جبهه متحد اصولگرایی برفراگیری لیست انتخاباتی این جبهه، عدم قرار دادن نام افرادی نظیر حجت ‌الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی آقاتهرانی، دکتر زارعی، دکتر سلیمانی، حجت‌الاسلام والمسلمین نبویان، حجت ‌الاسلام و المسلمین بی‌ریا، حجت ‌الاسلام والمسلمین حسینیان، کوچک زاده و... در لیست نهایی جبهه متحد اصولگرایی حاکی از غلبه نظریه قبیله‌‌سالاری و سهمیه‌بندی در جمع‌بندی نهایی این لیست است. حال سؤال این است که این، چه فراگیری است که نام چنین افراد مبرّز انقلابی، محبوب، امتحان پس داده و خدومی که هیچگونه شائبه‌ای اعم از انتساب به این و آن در آنان وجود ندارد و سابقه روشنی در مقابله با فتنه، انحراف، فساد و ساکتین و... دارند، در لیست نهایی جبهه متحد وجود ندارد و به جای آن نام افرادی که انتسابات مختلفی به شرکت‌‌های سهامی احزاب داخل در مجموعه اصولگرایی دارند در لیست‌شان موجود است؟

۲- پیش از انتشار لیست جبهه متحد اصولگرایان، رسانه‌های منتسب به این جریان، در قالب تخریب‌ها، تهدیدها، چراغ سبزها، خط و نشان کشیدن‌ها و...، ارائه لیست مستقل جبهه پایداری در مقابل لیست جبهه متحد را برخلاف منشور اصولگرایی، زیرپا گذاردن امر بزرگانی نظیر حضرت آیت‌الله مهدوی‌کنی، وحدت‌شکنی، سهم‌خواهی و... تعبیر و تفسیر می‌کردند. گرچه همان زمان هم خبرهایی از تهدیدهای علی لاریجانی و خط قرمز معرفی کردن ۴ نفر (مطهری، کاتوزیان، عباسپور و حسینی) برای لیست نهایی اصولگرایان به گوش می‌رسید که طی آن وی اعلام کرده بود در غیر این صورت او از ارائه لیست مستقل توسط این افراد حمایت خواهد کرد، اما بلافاصله پس از خط خوردن نام افراد مذکور از لیست نهایی و اعلام آنها مبنی بر ارائه لیستی مستقل برای انتخابات، به خط شدن رسانه‌های حامی لاریجانی در حمایت از لیست مذکور و زاویه‌گیری آنان با لیست جبهه متحد اصولگرایان، هیچگونه صدایی از اعتراض و انتقاد به وحدت‌شکنی دوستان علی لاریجانی صورت نپذیرفت و حال این سؤال مطرح است که آیا تنها ارائه لیست مستقل توسط جبهه پایداری بایستی مورد تخطئه و تخریب قرار گیرد و پیمان‌شکنی دوستان لاریجانی، ارائه لیست مستقل توسط سه نفر مذکور، یا لیستی دیگر با محوریت نواب و غفوری فرد و یا
لیست های دیگری که از درون لیست جبهه متحد منشعب شده و در مقابل اصولگرایان این جبهه ایستادند و حاضر به انصراف نشدند نوعی از هم پاشیدگی جبهه متحد اصولگرایی محسوب نمی شود؟ خروج آنان از دایره وحدت و حضور مستقلّانه آنان در برابر اصولگرایان، شایسته مذمّت نیست؟

آیا این رفتار، این گزینه را تقویت نمی‌کند که سهم‌دهی به افرادی نظیر لاریجانی و قالیباف یا حتی باهنر و... در جمع‌بندی ترکیب لیست جبهه متحد به دلیل نگرانی از پاتک آنان به اصولگرایان، عدم حضور مستقل آنان و نوعی «باج دادن» به آنان بوده است؟ آیا عدم پایبندی این افراد به میثاق جبهه متحد، از این جبهه جز تنها نامی که بوی «اتحاد» اصولگرایان می دهد چیز دیگری باقی گذارده است؟

۳- تقسیم‌بندی سهم‌گرایانه به اضلاع ۶ ۷ از دیگر موارد قابل توجه در لیست جبهه متحد اصولگرایی است.اینکه پیش از انتشار این لیست، سخن از سازوکار جدید تهیه لیست ارائه می‌شد و پس از انتشار آن، باهنر اعلام می‌کند به دلیل آنکه معیار خاصی برای جمع‌بندی وجود نداشته رأی‌گیری نهایی، افراد درون لیست را تعیین کرده است، نوعی تناقض به شمار نمی‌رود؟ اساساً نگاه سهم‌گرایانه درون جبهه متحد که برمبنای آن هر کدام از اضلاع، تعداد مشخصی سهم درون لیست نهایی دارند، با اساس تفکر اصولگرایی سازگار است؟ و بالاخره آنکه نگاه سهم‌دهی درون جبهه متحد اصولگرایی، شایسته مذمّت و عتاب از سوی کسانیکه خود، جبهه پایداری را به دروغ به سهم‌خواهی متهم می‌ساختند، نیست؟

۴- جلسات مکرّر و ان قلت‌ های فراوان نسبت به سرلیستی دکتر غلامعلی حدادعادل از دیگر موارد بحث برانگیز در لیست نهایی جبهه متحد است. اینکه بخشی از اعضای جبهه متحد اصولگرایان نگران سرلیستی افرادی نظیر حدادعادل بوده و می‌خواستند تنها حجت‌الاسلام ابوترابی را به عنوان سرلیست جبهه متحد معرفی نمایند، ناشی از چه نگرانی‌هایی بوده است؟اینکه قرار بر آن شده بود تا حدادعادل که سابقه روشنی در مبارزه با فتنه‌گران داشته و در اتخاذ روش‌های منطقی نیز زبانزد است را فرو نهاده از آن جایگاه برخوردار نیست را به جای حدادعادل تنها سرلیست جبهه متحد اصولگرایان شود، با سخنان قبلی علنی زاکانی و دیگر افراد مؤثر این جبهه در تضاد نیست؟

۵- همانگونه که ذکر شد رئیس ستاد انتخابات این جبهه پیش از خاتمه یافتن لیست‌ بندی اعلام نمود که مرتبطین بافتنه و ساکتین و مردودین در لیست جبهه متحد جایی نخواهند داشت اما آیا حضور باهنر، بادامچیان و... در این لیست، حاکی از تناقض میان حرف و عمل دوستان محترم جبهه متحد نیست؟ اینکه منوچهر متکی اعلام می‌کند نظر کسانیکه باهنر را جزو مردودین و ساکتین فتنه می‌دانند، نظر جبهه متحد اصولگرایان نیست تا چه حدی با سخنان رئیس ستاد انتخابات این جبهه هماهنگ است؟

۶- ادامه یافتن تخریب جبهه پایداری توسط رسانه‌های متکثر جبهه متحد اصولگرایی به همراه سانسور قبیله‌گرایانه اخبار جبهه پایداری در این رسانه‌ها خود بحثی مفصل و جامع می‌طلبد. اینکه دوستان جبهه متحد بنا بر آن بگذارند تا در قالب دستور تشکیلاتی اعلام کنند که جبهه پایداری رقیب ما، نیست و در عوض هرآنچه می‌توانند برسر این جبهه مظلوم از مدافعین انقلاب و اسلام و نظام آورند، خود تناقضی لاینحل است . معلوم نیست اینکه به دروغ اعلام نمایند حجت‌الاسلام رسایی رد صلاحیت شده، آن را رسانه به رسانه بچرخانند و تکذیب آن را سانسور کنند در کجای قاموس اصولگرایی جای می‌گیرد. آیا دوستان جبهه متحد اصولگرایان، توصیه‌های رهبری معظم انقلاب اسلامی مبنی بر ضرورت‌های رقابت بدون تخریب را به فراموشی سپردند یا بیانات آیت‌الله مهدوی‌کنی در همین راستا - عدم تخریب رقیب - را عملی ساخته‌اند؟

سفره خالی مردم از جشنواره چرب و چیلی فجر

2012-05-18T03:02:43Z

محمدرضا شهبازی

آیا می توان جشنواره فیلم فجر را یکسال برگزار نکرد؟ به احتمال زیاد مخاطب این سوال بجای پاسخ دادن و یا حتی جدی گرفتن آن ترجیح می دهد بد و بیراهی نثار نگارنده کند و با انداختن نگاهی عاقل اندر سفیه به او، از حضور چنین افرادی در جامعه متاسف شود اما واقعیت آن است که صرف پرسیدن این سوال حتی اگر جوابی پیدا نکند مفید خواهد بود. این طبیعی است که هنگام شروع هر فعالیت جدید، فکری پشت آن خوابیده باشد و این اقدام در راستای اهداف و سیاستگذاری خاصی صورت پذیرد ولی ممکن است بعد از مدتی اجرای آن برنامه ذاتاً چنان اهمیتی پیدا کند که دیگر فاصله گرفتن آن با آرمانهای اولیه چندان به چشم نیاید؛ و ظاهرا جشنواره های فجر به چنین وضعیتی دچار شده اند(البته درباره همان آرمان اولیه نیز می توان بحث کرد!).

به عنوان مثال با گذشت سی سال از آغاز جشنواره فیلم فجر امروز در جایی قرار داریم که پرسش از چرایی وجود این جشنواره امری تعجب برانگیز خواهد بود و مگر
می شود این جشنواره را برگزار نکرد؟ جشنواره ای که شاید نیمی از سال وقت بخش عظیمی از وزارت ارشاد را به خود صرف می کند و اتفاقات کوچک آن خوراک رسانه های بزرگ کشور را فراهم
می سازد؛ جشنواره ای که در آن می توان کلی فیلم درباره خیانت و دروغ مشاهده کرد و کلی سوت به افتخار سینماگران کشور زد! و در این میان هزینه ای که برای کارمندان حاضر در دبیرخانه این جشنواره در طی سال می شود بخش خیلی ناچیزی است از هزینه میلیاردی برگزاری آن. اینگونه است که امروز مهمترین موضوعاتی که حول و حوش جشنواره فیلم فجر چرخ می زند از جنس نحوه برگزاری، کیفیت
بلیط فروشی، پایبندی به جدول نمایش تعیین شده و... است. البته کسی که ذره ای گردهم آیی بزرگی مانند جشنواره فیلم فجر را درک کند حتما به سختی های برگزاری درست و منظم آن معترف خواهد بود و برای همین امر به دبیر جشنواره امسال خدا قوت خواهد گفت اما آیا جشنواره فیلم فجر همین است؟ آیا مهمترین مسائل پیش روی سینمای ایران این چیزهاست؟

در این شرایط که معاونت سینمایی بدون برگزاری جشنواره فیلم فجر یعنی هیچ؛ و در شرایطی که خوب یا بد برگزار شدن آن به تنهایی
می تواند نمره مردودی یا قبولی را برای متولیان فرهنگ کشور به ارمغان بیاورد، سوال از چرایی وجود این جشنواره عجیب ولی مفید خواهد بود. حالا به این سوال فکر کنید: آیا می توان جشنواره فیلم فجر را برگزار نکرد؟

آیا مردم برای این
جشنواره ها تره هم خرد
می کنند؟!

به گفته دبیر سی امین جشنواره فیلم فجر کمتر از هشتصد هزار نفر مجموعاً فیلمهای این دوره را دیده اند. اگر از این تعداد، اهالی سینما، منتقدان و اهالی رسانه، دست اندرکاران فیلم ها، فک و فامیل مسئولین و... را کم کنید و البته احتمال بدهیم که به طور متوسط هر کس حداقل چهار فیلم را دیده باشد، آنوقت تعداد مخاطبان واقعی این جشنواه دستتان می آید. حال به نظر شما این جمعیت حداکثر صد هزار نفری(شما اگر همان هشتصد هزار را هم مبنا قرار دهید خیلی توفیر نمی کند) چه نسبتی با جمعیت کل کشور دارد؟ جمعیتی که بخش عظیمی از آن اصلاً در طول سال نیز سراغ سینما نمی رود و اگر
می رود غالبا حساب خود را از جشنواره فجر و منتخبانش جدا کرده است. شاهدش هم میزان فروش فیلمها است که اگر سری به جدول فروش بزنید معمولا اسمی از فیلمهای منتخب جشنواره در بالای جدول
نمی بینید. «جرم» مسعود کیمیایی که بهترین فیلم جشنواره بیست و نهم بود چقدر فروخت؟ جدایی نادر از سیمین که تعداد زیادی از جوایز این جشنواره را نصیب خود کرد، اگر شانس ایجاد دوقطبی با
اخراجی ها را پیدا نمی کرد چقدر می فروخت؟ (که البته در این شرایط هم باز فقط در تهران توانست تنه به تنه اخراجی ها بزند).

این تازه حال و روز مهمترین جشنواره فجر است وگرنه اوضاع جشنواره هایی مثل تئاتر، تجسمی، موسیقی و حتی شعر فجر نیز از این بدتر است. این جشنواره ها تقریبا نسبتی با مردم ندارند و در فضای بسته خود به ارائه، نقد و تجلیل از آثاری می پردازند که غالبا سر سفره مردم نخواهند آمد. چه خوشمان بیاید و چه نیاید نسبت مردم با جشنواره های فجر همین است و باید برای تغییر این نسبت فکر کرد.

از سویی دیگر ضریبی که
رسانه ها برای پوشش خبری این
جشنواره ها(خاصه جشنواره فیلم فجر) قائل میشوند موجب شده است که مردم علی رغم اینکه مخاطب این جشنواره ها نیستند تحت تاثیر اتفاقات حاشیه ای آن قرار بگیرند. برای مثال مردمی که اصلا برایشان مهم نیست کدام فیلم اول شده است، موضع گیری جنجالی فلان بازیگر را برای هم نقل میکنند که بله، شنیده ای فلانی روی سن از آن کارگردان مجرم حمایت کرده است و یا دیده ای عکسهای جشنواره را که بازیگرانش با چه وضعیتی آمده بودند؟! و مسائلی از این دست. اگرچه عموم جامعه برای تجلیلهای جشنواره تره هم خرد نمی کنند اما موج التهابات آن تا سواحل مواج خلیج فارس نیز می رسد و این یکی از آسیب ها و حتی تناقضات جشنواره است، جشنواره ای که همیشه
حاشیه هایی مهمتر از متن داشته است.

جایی برای جولان مخالفان

حال که وضعیت این جشنواره ها در نسبت با مردم مشخص شد شاید بتوان به سؤال ابتدایی این نوشته جواب داد اما بد نیست نکته دیگری نیز گفته شود. جشنواره فیلم فجر چه چیزی به سینمای ایران اضافه می کند؟ این جشنواره فیلمهایی را که قرار است سال بعد به نمایش درآیند نشان می دهد و از
همان ها تعدادی را بر می گزیند، همین. جریان سازی، جهت دهی، چهره سازی و اقداماتی از این دست که هماهنگ با اهداف فرهنگی نظام باشند در کجای این جشنواره دیده میشود و اگر محل انجام این امور جشنواره فجر نیست(که هست) آیا مدیران سینمایی کشور برای انجام آنها در جایی دیگر، فکری کرده اند؟

نگاهی به ادوار گذشته جشنواره فیلم فجر نشان می دهد که این جشنواره بیش از آنکه در خدمت فرهنگ کشور باشد به آن آسیب زده است. دادن تریبون به روشنفکر مسلکهای سینمای ایران، بزرگنمایی فیلمهایی متضاد با فرهنگ مردم، ایجاد التهاب و حساسیت بی مورد و کاذب در فضای فرهنگ عمومی و چهره کردن کسانی که دلبستگی خاصی نسبت به انقلاب ندارند تعدادی از آسیبهایی است که مدیریت فرهنگی کشور توسط جشنواره فیلم فجر به فرهنگ جامعه وارد می کند؛ این امر حاصل وادادگی مدیران فرهنگی در برابر طیف روشنفکری است که علی رغم در اقلیت بودن، دست تا آرنج عسلی شده مدیران فرهنگی را گاز می گیرند!

اگرهایی که کار را سخت میکند

حال و بعد از این توضیحات شاید بتوان سوال ابتدایی را اینگونه تصحیح کرد: آیا می توان «این» جشنواره فیلم فجر را برگزار نکرد؟ اگرچه جواب این سوال
می تواند مثبت باشد اما ظرفیتی که در این جشنواره و جشنواره های مشابهی همچون موسیقی و تئاتر نهفته است اهمیت اصلاح این جشنواره ها را گوشزد می کند. می توان از این جشنواره ها برای تقویت فرهنگ کشور و پیشبرد اهداف انقلاب استفاده کرد اما این مهم چند پیش شرط دارد. اگر مدیران فرهنگی به همان اندازه که شایسته این جشنواره هاست برای آنها ارزش قائل شوند نه بیشتر، اگر این جشنواره ها سنگری نشوند برای فرار برگزارکنندگان از پاسخ دادن به کوتاهی در انجام سایر وظایف، اگر برگزاری این
جشنواره ها همه همّ و غم مسئولان نشود، اگر برگزارکنندگان از اخم و قهر چند روشنفکرنمای پر مدعا دست و پایشان را گم نکنند، اگر آنها برای حضور این افراد حاضر نشوند هر جور فرش قرمزی پهن کنند و از برخی اصول کوتاه بیایند، اگر اسم کارگردانها مسئولین را وسوسه نکند که به نمایش هر فیلمی تن دهند و... می توان امید داشت که جشنواره های فجر خصوصا فیلم آن بتواند تاثیر مثبتی در فضای فرهنگی کشور بگذارد. کار خیلی سخت شد، ای کاش می شد جشنواره فیلم فجر را حداقل یکسال برگزار نکرد!!!

كانون هاي ثروت و قدرت نماينده را بي هويت مي كنند

2012-05-18T03:02:43Z

حميدزاده گفت: مضامين بلند سوگندنامه نمايندگي مبين ويژگي هاي يك نماينده آرمان گرا است. کاندیدای نهمین دوره انتخابات مجلس گفت: سمت نمايندگي، مجراي اعمال ولايت و حق الهي در جامعه است و اين بزرگ‎ترين و خطيرترين مسئوليت براي كسي است كه خود را در معرض آراي مردم قرار مي دهد تا براي اعمال آن حق به نمايندگي از سوي مردم به مجلس راه يابد.

معاون سابق ستاد کل نیروهای مسلح افزود: نزديك شدن به كانون هاي ثروت و قدرت نماينده را عنصري مسلوب الاختيار، بي اراده و فاقد هويت مي كند

وی ادامه داد: مقام معظم رهبري در سال جاري در طي سه سخنراني هشتم خرداد در ديدار با نمايندگان مجلس هشتم و در خطبه هاي نماز عيد فطر و در بيستم مهرماه در جمع مردم كرمانشاه، به موضوع انتخابات مجلس نهم اشاره كردند، در سخنراني اول و سوم به طور مشخص در خصوص نزديك نشدن كانديداها به كانون هاي قدرت و ثروت براي تامين نمايندگي اشاره داشتند و ضمن هشدار با يادآوري عواقب سوء و خطرناك اين اقدام مضر و مخالف رضاي الهي، كانديداها را از نزديك شدن به كانون هاي ثروت و قدرت بر حذر داشتند.

نزديك شدن به كانون هاي ثروت و قدرت اولا روحيه استقلال، آزادمنشي، حريت و آزادگي را از نماينده مجلس سلب خواهد كرد و او را به عنصري مسلوب الاختيار، بي اراده و فاقد هويت و شخصيت به صورت تابعي از تصميم هاي صاحبان ثروت و قدرت در خواهد آورد. روشن است كه اگر صاحبان ثروت، اموال خود را از طريق مشروع هم به دست آورده باشند، دليلي ندارد كه براي تأمين نمايندگي فلان شخص، براي تصاحب كرسي هاي مجلس بدون توقع و انتظار مبالغ هنگفتي هزينه كنند تا به اعتبار و اتكاي آن، فردي را راهي مجلس كنند.

مي‌خواستند جزيره كيش را به محل رسمي فساد تبديل كنند

2012-05-18T03:02:43Z

حجت الاسلام و المسلیمن قاسم روانبخش به بیان مثالی درباره حفظ جمهوریت نظام در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی توسط رهبر انقلاب اسلامی پرداخت و گفت: آقاي هاشمي براي انتخابات دوم خرداد 76، بعد از دو دوره انتخابات طبق اصل 114 قانون اساسي حق نداشت بيش از دو دوره متوالي براي رياست جمهوري انتخاب شود. در آن شرايط آقاي هاشمي دو دوره‌اش را گذرانده بود. براي دوره سوم، كارگزاران مي‌خواست هاشمي را بياورد. هاشمي هم بدش نمي‌آمد كه بيايد. تنها راهي كه مي‌دانستند تغيير قانون اساسي بود، يعني اصل 114 بايد تغيير مي‌كرد و شرط توالي دو بار برداشته مي‌شد. آقاي مهاجراني مطلب نوشت كه قانون اساسي را اصلاح كنيد. خيلي از كارگزاران هم آمدند و در اين قضيه كمك كردند و آقاي هاشمي هم سكوت كرد، با اينكه قسم خورده بود كه حافظ قانون اساسي باشد، اما دم برنياورد. فضاسازي كردند كه قانون اساسي بايد تغيير كند تا آقاي هاشمي براي سومين بار انتخاب بشود. چه كسي مقابل اين جريان ايستاد؟ شخص مقام معظم رهبري فرمودند: «قانون اساسي را به خاطر يك فرد عوض نمي‌كنند.» روانبخش درباره عمق اعتقادات هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی نیز ناگفته مهمی داشت: تنها مكتب رايجي كه اين‌ها معتبر مي‌دانستند، مكتب ليبرال‌ـ‌دموكراسي بود. سخنگوي حزب كارگزاران كه مال آقاي هاشمي است، رسماً اعلام كرد كه حزب ما يك حزب ليبرال‌ـ‌دموكرات است. آقاي خاتمي رسماً مي‌گويد تنها مكتب معتبر و رايج امروز دنيا مكتب ليبراليسم است. به آقاي رحيم‌پورازغدي گفته بود: «شما چرا سوسياليسم را تبليغ مي‌كنيد؟» گفته بود: «من از سوسياليسم تبليغ نمي‌كنم». گفته بود: «چرا، اين كار را داريد مي‌كنيد». فكر مي‌كرد در دنيا دو مكتب وجود دارد، سوسياليسم، ليبراليسم كه با هم در تقابل هستند. مكتب معتبر و رايج امروز دنيا مكتب ليبراليسم است. تفكر آنها اين‌گونه بود، بنابراين چون اعتقاد را داشتند و باورهاي ديني‌شان ضعيف بود، لذا در بن‌بست‌ها كه گرفتار مي‌شدند، بلافاصله به سراغ آن مكتب خاص مي‌رفتند. موقعي كه آقاي خاتمي مي‌خواست به خارج از كشور برود، شهيد مطهري به او اجازه نمي‌داد و مي‌گفت: «مايه علمي و ايماني تو قوي نيست و مي‌روي و تحت تأثير قرار مي‌گيري». اين را فرزندش نقل مي‌كرد كه وقتي هم رفت، بدون اجازه شهيد مطهري رفت و اين شد. شهيد مطهري پيش‌بيني مي‌كرد كه ايشان توانمندي ندارد و نبايد به آنجا برود. انحرافي را كه از اصول اصيل اسلام در اينها حاصل مي‌شود و به سراغ نسخه‌هاي غربي مي‌روند، به خاطر دو چيز است. يكي اينكه مباني فكري اينها ضعيف بوده و دوم چون در حكومت قرار گرفتند. غالباً اينها در حكومت بودند و با مشكلاتي برخورد مي‌كردند و مي‌خواستند هرجوري كه شده مشكلاتشان را حل كنند و براي حل مشكل به سراغ نسخه‌هاي آماده‌ مي‌رفتند، نسخه‌هاي آماده‌اي كه قبول داشتند، غالباً تفكرات ليبراليستي بود و به سمت غرب مي‌رفتند. وی در بیان مثال های دیدگاه اشتباه مسئولین کلان کشور افزود: حضرت آيت‌الله مصباح فرمودند كه يكي از مسئولين بلندپايه كشور، روزي آمد و به من گفت: «يكي از مشكلاتي كه الان داريم اين است كه جوانان ما به بعضي از كشورهاي اطراف مي‌روند و كارهاي ناهنجاري را مي‌كنند و اين اتفاق مي‌افتد. خود ما هم خبر داريم كه اينها چرا به آنجا مي‌روند و چگونه برمي‌گردند. پيشنهاد من اين است كه ما در يكي از جزاير خودمان ـ مثل كيش‌ـ مركز فساد رسمي درست كنيم كه كساني كه مي‌خواهند براي كارهاي فاسد به كشورهاي مجاور بروند، حداقل ارز مملكت را بيرون نبرند»! به‌جاي اينكه ارز مملكت برود در آنجا مصرف شود، بروند كيش و ارز در همين‌جا مصرف شود. این استاد حوزه و دانشگاه گفت: آقاي دكتر داوودي معاون اول سابق رئيس‌جمهور مي‌گفت اسنادي داريم كه سفارش ابزار سركوب شورش‌ها را به خارج داده بودند كه چقدر باتوم و وسايل بياورند كه بتوانيم اين شورش‌ها را سركوب كنيم. ايشان مي‌گفت اسنادش هست كه مبالغ كلاني را اختصاص دادند كه لوازم سركوب شورش‌ها را وارد كنند. يعني به‌جاي اينكه بيايند ريشه‌يابي كنند كه اين مردمي كه انقلاب كرده‌اند، دردشان چيست و حرف‏شان را بشنوند، مي‌گفتند اين مسيري است كه ما تعيين كرده‌ايم و به هر قيمتي ادامه مي‌دهيم. وی افزود: يادم هست كه حضرت آيت‌الله مشكيني در مدرسه فيضيه در زيرزمين دارالشفاء در حضور آقاي هاشمي سخنراني و به چند نكته اشاره فرمودند كه يكي از آنها اين بود: «آقاي هاشمي! اين ماشيني كه تو راه انداخته‌اي، اگر به قله برسد خوب است، ولي اگر اين ماشيني را كه دارند هُل مي‌دهند كه به سمت قله برود، نتواني به قله برساني، برمي‌گردد و تمام مردمي را كه دارند آن را هُل مي‌دهند، مي‌كشد. يك‌خرده ملاحظه اين مردم را بكن». ايشان برگشت و گفت: «بگذاريد كسي كه دستش در اجراست، كارش را بكند. او مي‌فهمد دارد چه كار مي‌كند».

نباید از طراحي صاحبان ثروت و قدرت غفلت کرد

2012-05-18T03:02:43Z

مهندس سیدمهدی‌هاشمی از دوستان نزدیک دکتر احمدی نژاد پیش از دوران ریاست جمهوری بود که در شهرداری تهران معاونت امور مناطق را بر عهده داشت. او در دولت نهم، معاون امور عمرانی وزیر کشور و قائم مقام وزیر راه بود که مدتی نیز پس از برکناری مصطفی پورمحمدی از وزارت کشور، سرپرست این وزارتخانه شد. هاشمی هم اکنون رئیس سازمان تخصصی نظام مهندسی و رئيس فدراسيون تيراندازي است كه‌اين فدراسيون با مديريت قوي وي از يك فدراسيون فراموش شده به يكي از سه فدراسيون برتر كشور تبديل شده است كه بالاترين شانس مدال‌آوري را در المپيك 2012 لندن دارد. رئیس سازمان نظام مهندسی کشور بر رعايت اخلاق در انتخابات تاكيد دارد. سيدمهدي‌هاشمي‌ اظهار می کند: «هر چه جلوتر مي‌رويم، بصيرت و بيداري مردم بيشتر خود را نشان مي‌دهد.» وي با بيان اين‌كه «انقلاب تثبيت شده و رو به رشد است» افزود: «در صحنه‌هاي مختلف بايد الگوساز و توليد كننده باشيم. حكومت ما حكومتي نيست كه الگويي از قبل داشته باشد. اين حركت با رهبري‌هاي امام (ره) و پس از ايشان مقام معظم رهبري پيش آمده است و اين اقتدار و توانمندي در صحنه‌هاي مختلف جامعه بشري خود را به نمايش گذاشته است.» هاشمي ‌با تاكيد بر الگوسازي در عرصه‌هاي مختلف ادامه داد: «امروز انتظاري كه از ما مي‌رود اين است كه حركت مردم‌سالاري ديني را به عنوان يك متد جديد گسترش دهيم و بتوانيم ارزش‌ها و روش‌هايي را كه مي‌شود با آن‌ها الگوي انساني را پياده كرد، تهيه كنيم.»

رئیس سازمان نظام مهندسی کشور همچنين گفت: «در مقابل الگوسازي ايران همواره تقابل‌هايي در سطح جهان توسط استكبار وجود داشته است. نظام جمهوري اسلامي‌اين مسأله را اثبات كرده است كه هر كس حتي اگر مسلمان نباشد در ذيل پرچم اسلام در حال زندگي است از او دفاع خواهد كرد، اما به شرط آن‌كه با آن همراهي داشته باشند و اگر اشتباهي مرتكب شدند جبران كنند.» وي با بيان اين‌كه «انتخاب حق همه است» تصريح كرد: «بايد تلاش كنيم كه ضمن مشاركت حداكثري مردم، با هوشمندي جلوي آسيب‌ها را به بهترين نحو ممكن بگيريم.»

سید مهدی‌ هاشمي‌ تاكيد كرد: «نبايد از صاحبان ثروت و قدرت غفلت كنيم، بايد دقت كنيم كه پرداختن به مسائل داخلي سبب غفلت از دشمنان خارجي نشود. خيلي‌ها به‌اين انتخابات چشم دوخته‌اند و بسيار اميد بسته‌اند كه از اين انتخابات با گل‌آلود کردن ماهي بگيرند. بايد بصيرت ايجاد شود و شاخص‌هايي كه مردم مي‌توانند با آن دست به انتخاب صحيح بزنند را به آن‌ها منتقل كنيم.»

رئیس سازمان نظام مهندسی کشور با بيان اين‌كه «قطعا هر كس كه رأي مي‌دهد در ثواب و گناه كسي كه انتخاب مي‌كند شريك است» گفت: «رعايت اخلاق ضروري است و نبايد براي به دست آوردن نتيجه دلخواه‌مان، اخلاق را زير پا بگذاريم. مردم نشان داده‌اند طرفدار مظلومند و اگر كسي ارزش‌ها را زير پا بگذارد مورد تنفر آن‌ها قرار خواهد گرفت.»

تفاوت منطق جبهه پایداری و متحد چیست؟

2012-05-18T03:02:43Z

علیرضا پناهیان

جبهه پايداري مي‌گويد جامعه کشش برخوردهای غیر مصلحت‌اندیشانه و انقلابی را دارد

بعضی‌ها برای اینکه بازی را به نفع خود تمام کنند مایلند اختلاف نظر را به دشمنی بین اصول‌گرایان تبدیل کنند؛ تا در اثر تضعیف آنان خود را تقویت نمایند.

بعد از تنش‌های مربوط به فتنه، آرایش سیاسی جامعه تا حدودی تغییر کرده است؛ مطالبات و شعارهای مردم نیز تا حدی تفاوت یافته، و بهتر است بگویم متکامل شده است و این خاصیت جامعه انقلابی ماست که همیشه در حال تکاپو و تکامل است. اوضاع هیچ وقت به یک شکل باقی نمی‌ماند. این تحول و تطور علامت بی‌ثباتی نیست؛ بلکه علامت ثبات اصول انقلاب در میان مردم است که هر کس با آن فاصله پیدا می‌کند به مرور حذف می‌شود. وجود چنین وضعیتی علامت ثبات اصول انقلاب در میان مردم است که هر کس با آن فاصله پیدا می‌کند به مرور حذف می‌شود. وجود چنین وضعیتی علامت آن است که جامعه ما توسط گروهی سرمایه‌دار زالوصفت که احزاب را برای کنترل نخبگان ساخته‌اند و رسانه‌ها را برای فریب و تخدیر توده‌ها پرداخته‌اند، اداره نمی‌شود. آنچنان که در جوامع عقب‌مانده و درمانده دموکراتیک اینچنین است. اینجا آزادی به معنای واقعی آزاد است. سیاسیون باید بدانند که هیچ‌گاه کسی برایشان ضمانت نامه دائمی استقرار در عرصه سیاست صادر نکرده است، چه رسد به عرصه قدرت که فراز و فرودهای بیشتری دارد؛ نه تنها باید در مسیر انقلاب باقی بمانی، بلکه باید در این مسیر پیشرفت کنی و همپای مردم انقلابی رشد کنی و به اصلاح دائم خود بپردازی. یکی دیگر از ویژگی‌های زمانه ما این است که همگام با افزایش بصیرت و مطالبات انقلابی مردم، پیچیدگی فریب و نفاق هم افزایش پیدا کرده است و تلاش برای نفوذ در بدنه انقلابیون به انحاء مختلف بیشتر شده است.

هر کس به تاریخ انقلاب ما نگاه کرده باشد می‌بیند جامعه اسلامی ما هیچگاه در مسیر حرکت انقلابی خود معطل کسی نمانده است و خود را مدیون و اسیر هیچ جریان عقب‌مانده‌ای نکرده است. البته بعضی‌ها وقتی قافیه را می‌بازند مایلند جرزنی کنند و به انواع ترفندها می‌خواهند قاعده بازی را به هم بزنند اما همیشه خود بازنده بوده‌اند.

در مورد شکل گیری دو جریان در درون اصولگرایان باید گفت شکل گرفتن این جبهه‌ها امری طبیعی است و حتی اگر آن را افتراق و جدایی بدانیم و بر آن انتقاد هم داشته باشیم، یک امر قهری و طبیعی به نظر می‌رسد. برای تبیین این افتراق می‌خواهم قبل از پرداختن به علل تاریخی این شکل‌گیری به تبیین تفاوت اصلی بین این دو جریان بپردازم. به تصور بنده گروهی از اصول‌گرایان معتقدند باید با مدارا و سعه صدر بیشتری به میدان انتخابات رفت، و ضمن پافشاری بر اصول تا آنجا که جا دارد دائره اصول‌گرایی را گسترده‌تر کرد که این گروه بیشتر در جبهه متحد گرد هم آمده‌اند. انصافا هیچگاه نمی‌توان در میدان سیاست بدون رعایت مصالح قدم برداشت و سعه صدر لازمه سازوکار اداره جامعه است. خصوصا اگر افراد انقلابی و دلسوز بخواهند چنین جریانی را رهبری کنند، کاملا قابل اعتماد خواهد بود. و گروه دیگر زمانه را نیازمند این مقدار از تحمل و بردباری در برابر برخی از عناصر که دچار خطا و اشتباه شده‌اند نمی‌بینند و معتقدند جامعه کشش برخوردهای غیر مصلحت‌اندیشانه و انقلابی، در حذف هر کسی که به هر مقدار به اصول مقید نبوده است را دارد. که این گروه هم بیشتر در جبهه پایداری سازماندهی شده‌اند. البته باید این جبهه در مقام عمل بتوانند ثابت کنند چنین ایده‌ای را تعقیب می‌کنند و بتوانند در اجرای این ایده در تنظیم فهرست انتخاباتی موفق عمل کنند.

واقعیت این است که این دو نظر از قبل هم در متن جریان وفادار به اصول نظام و انقلاب وجود داشته و دارد؛ ولی ظاهرا هم اکنون زمان تجلی یافتن این دو دیدگاه در متن رقابت‌های انتخاباتی فرا رسیده است. به جای اینکه پیش‌بینی کنیم، باید صبر کنیم و ببینیم واقعا مردم به کدام نظر بیشتر رای می‌دهند. اگر مردم به سمت سعه صدر رفتند معلوم می‌شود زمانه زمانه مدارا است و اگر مردم مدارا را ضروری ندانستند معلوم می‌شود طور دیگری است.

یکی دیگر از ویژگی‌های این زمان این است که علماء طراز اول در مقام هدایت جریان‌های سیاسی بیش از گذشته وارد صحنه شده‌اند و این بسیار باعث مسرت و خرسندی است. البته آقایان قبلاً هم همیشه در میدان حاضر بوده‌اند اما به این نحوه بارز، بدیع و ارزشمند است. این نشان‌دهنده هرچه عمیق‌تر شدن بینش و نگرش جامعه و نیاز عرصه سیاست به اندیشه و علم است. هم آیت‌الله مهدوی و هم آیت‌الله مصباح هر دو در نهایت دلسوزی و فداکاری به میدان هدایت نخبگان سیاسی کشور آمده‌اند.

ثانیا هر دو بزرگوار از استقلال و سلامت سیاسی و ثبات قدم در طول این سال‌ها برخوردار بوده‌اند.جمله حضرت امام(ره) را درباره آیت‌الله مهدوی هیچگاه فراموش نمی‌کنیم و همچنین حضور ایشان در رأس یک مجموعه علمی ارزشمند مانند دانشگاه امام صادق(ع) و نیز مواضع انقلابی ایشان در طول سال‌های پس از انقلاب، ایشان را به نقطه اتکاء قابل اعتمادی تبدیل کرده است. همینطور
مجاهدت های شجاعانه و عالمانه حضرت آیت‌الله مصباح را که بعضا منحصر به فرد بوده است و مجموعه علمی بسیار وزین مؤسسه علمی پژوهشی امام خمینی(ره) که از برکات وجودی ایشان است، ایشان را یک استوانه کم‌نظیر در انقلاب اسلامی ساخته است. واقعا حضور این دو بزرگوار بسیار مغتنم است و نشان می‌دهد که ما آینده بسیار بهتری را در عرصه سیاست پیش‌رو خواهیم داشت.

تعداد فراوانی از افرادی که در هر دو مجموعه حضور فعال و موثر دارند سوابق روشن آنها دلالت بر استقلال این دو مجموعه دارد. البته همیشه باید احتمال نفوذ و سوءاستفاده داده شود. بالاخره هر جریان مغرضی که از پایگاه توده‌ای مناسبی برخوردار نیست مایل است از جریان‌های قوی سوء‌استفاده کند و یا در آن نفوذ نماید ولی بیش از این باید نگران دوبه هم‌زنی‌های ناروا و اختلاف‌افکنی‌های مخرب بود که همیشه دشمنان ما را خوشحال می‌کند و بعضی‌ها برای اینکه بازی را به نفع خود تمام کنند مایلند اختلاف نظر را به دشمنی بین اصول‌گرایان تبدیل کنند؛ تا در اثر تضعیف آنان خود را تقویت نمایند.

امروزه اگر به صورت طبیعی به روند شکل‌گیری جریان‌ها در صحنه سیاسی نگاه کنیم نه تنها اتحاد منتفی به نظر می‌رسد بلکه رقابت اصلی بین این دو مجموعه خواهد بود. جریان‌های دیگر اگر به میدان بیایند از پشتوانه عمیق نظری و اصالت کافی برخوردار نیستند.

سکوت در مقابل فتنه مورد نفرت همه مردم است. منتها درجات و مراتبی دارد و مقول به تشکیک است. بنده هم مانند بقیه مردم دلم از کسانی که در مقابل فتنه سکوت کرده‌اند خون است. ولی عملکرد معقول و انقلابی در هر برهه ما را نیازمند به ارزیابی دقیق‌تر و رعایت تمام جوانب امر می‌کند که ممکن است نتیجه آن باشدکه با همه انواع اشتباهات به یک شکل برخورد نکنیم.

از سوی دیگر جریان اصلاح‌طلب یک بدنه دارد و یک رأس، باید ابتدا حساب این دو بخش را از یکدیگر جدا کرد. از طرف دیگر بدنه جریان اصلاح‌طلبی نیز جدا از عموم مردمی است که زمانی به اینها اقبال کرده بودند. بسیاری از مردم به خاطر سیاست و ابوی محترم آقای خاتمی به ایشان رأی دادند، اما سران اصلاح‌طلب همه را به حساب تفکرات غرب‌گرای خود گذاشتند و بعد البته به مرور پاسخ منفی مردم را دریافت کردند. هرچند ظاهراً‌ بعضی‌ها هنوز به اشتباه خود پی نبرده‌اند. رؤسای اصلاح‌طلب در انتخابات ۸۸ این اشتباه را تکرار کردند، آمدند و روی حساب نخست‌وزیر حضرت امام (ره) رأی جمع کردند و می‌خواستند همه را به حساب اندیشه‌های غرب‌زده خود بگذارند.

و اما بدنه اصلا‌ح‌طلب متشکل از چند طیف هستند، گروهی از آنان عمدتاً کسانی هستند که نسبت به تجربه غرب خوش‌بین هستند و بیشتر مایلند با نگاهی برآمده از برخی علوم منسوخ‌ تجربی به تفسیر دین و حتی پذیرش و یا عدم پذیرش احکام اسلام بپردازند. اینها یا از معارف دینی به صورت عمیق اطلاع‌ ندارند و یا به عالمان دینی کمتر اعتماد دارند. ولی اکثراً آدم‌های روشنفکری هستند که وقتی بن‌بست‌های تمدن غرب را می‌بینند، علی‌القاعده باید خود به خود از اصرار بر تکرار تجربه‌های غرب فاصله بگیرند و نمی‌توان از آنها به عنوان سربازان وفادار و فداکار سران اصلاحات نام برد. گروه دیگر انقلابیونی هستند که به صورت سنتی همیشه همراه با چهره‌های شاخص جریان به اصطلاح چپ بوده‌اند و همیشه با مبانی یا بدون مبانی، اعتماد بیشتری به آن جریان داشته‌اند، ولی غالباً دلسوز انقلاب به حساب می‌آیند و افراد غیر منطقی هم نیستند. اینها نیز اکثراً از سران اصلاحات به خاطر اشتباهات فاحشی که داشته‌اند بریده‌اند.

البته برخی از کسانی که این بدنه را تشکیل می‌دهند مخالفان نظام هستند و کف مطالباتشان سقف مطالبات اصلاح‌طلبان است، که بسیار اندک هم هستند ولی مایلند بر انتخابات تأثیر بگذارند و افراد نزدیکتر به افکار خود را بالا ببرند. هر چند آنها همین مقدار التزام اصلاح‌طلب‌ها را هم نمی‌توانند قبول کنند و اگر فرصت کنند و بتوانند، دوست دارند از اساس، نظام را ساقط کنند. اصلاح‌طلب‌ها هم بدشان نمی‌آید رأی اینها را برای شلوغی بازارشان با خود همراه کنند. برای اینها نمی‌شود فکری کرد. اما مابقی بدنه اصلاحات باید فکری برای نمایندگی طرز تفکر در فضای سیاسی جامعه داشته باشند.

دو ویژگی کلیدی در نمایندگان مجلس بعدی باید باشد، تا بتواند مملکت را در شرایط سخت آینده به پیش ببرد. اولاً کارآمد باشد و از توانایی قانون‌گذاری و ژرف‌نگری مورد نیاز آن برخوردار باشد. ثانیاً ولایتمدار باشد، یعنی بفهمد آنچه موجب اقتدار کشور است و موجب سهولت گردش امور و صلابت نظام می‌شود و زحمات را کم می‌کند و هزینه‌ها را به شدت کاهش می‌دهد تقویت ولایتمداری به ویژه در میان نخبگان سیاسی است. تأکید ما بر ولایتمداری یک امر معقول است. چرا که ولایت عامل تضمین مردم‌سالاری و عامل مهم موفقیت در تحقق عدالت در ابعاد گوناگون است. ما هرچه از تجربه شکست خورده دموکراسی به معنای غربی آن فاصله می‌گیریم و هرچه می‌خواهیم از دیکتاتوری پرهیز کنیم، باید هرچه بیشتر به ولایتمداری روبیاوریم. دشمنان ما می‌خواهند مشارکت را کاهش دهند این خواست جدی دشمنان ماست و مهمترین نتیجه‌ای که می‌خواهند از این وضعیت بگیرند ایجاد بی‌ثباتی و ناامنی برای کشور است. هرکسی تلاش دارد مشارکت کاهش یابد باید برای همیشه از صحنه سیاسی کشور حذف شود و همکاری با دشمنان این ملت تلقی شود. دشمنان ما مایلند مرد‌م‌سالاری دینی ما هم مانند دموکراسی پوسیده آنها بی‌رونق باشد تا الگو برای سایر ملت‌ها قرار نگیریم. امروزه برای دشمنان ما بیش از نابودی ما، نابود نشدن خودشان اهمیت دارد که آن را در گرو الگو نشدن ما می‌دانند. این خواست دشمنان ماست که فرصت ‌طلایی انتخابات را که همیشه موجب جلا یافتن انقلاب و حیات مجدد ارزش‌های انقلاب بوده است را به تهدید تبدیل کنند و به بهانه‌‌‌های مختلف نظیر آنچه در انتخابات ۸۸ روی داد فضای جامعه را دستخوش ناامنی نمایند. دشمنان ما نمی‌خواهند ما بیش از این برای سایر ملتهای اسلامی الگو باشیم. آنها مایلند پیروزی و بهروزی را در موج اسلام‌گرایی منطقه به یأس مبدل کنند و راهش را این می‌دانند که لااقل چند نفر به خیابان‌ها بیایند و چند تا سطل آتش بزنند و شعارهای مطلوب آنان را سر دهند. تا آنها آن را در رسانه‌های عمومی چند برابر نشان دهند و موجب ناامیدی ملت‌ها بشوند.

خانواده محوری و جایگاه زن انقلابی در مجلس نهم

2012-05-18T03:02:43Z

فاطمه آليا دبیر کمیته بانوان جبهه پایداری با تاکید بر اینکه مسئولیت نمایندگی جنسیتی نیست، تصریح کرد: جبهه پایداری بر اساس این اصل اساسی که تشکیل مجلسی در شأن نظام است، و بر مبنای معیارهای تشکیل چنین مجلسی اقدام به معرفی افراد کرد و در این انتخاب، جنسیت نقش نداشته است.

وی با بیان اینکه این جبهه فارق از بحث جنسیت، کمیته‌ای تشکیل داد که در آن رزومه نامزدها مورد بررسی قرار گرفت، اظهار داشت: از جمله موارد منحصر به فرد در جبهه پایداری برخلاف مابقي گروه‌ها، تشکیل کارگروهی برای تعیین لیست انتخاباتی بود که برخي از اعضای این کارگروه نيز اساساً ذی نفع در انتخابات نبودند و خود برای مجلس کاندیدا نشدند.

"چرا جبهه پایداری را انتخاب کردید؟" پرسش بعدی یک خبرنگار بود که زهره لاجوردی دیگر عضو كميته بانوان جبهه پايداري در پاسخ گفت: این جبهه حزب نيست، بلكه گفتمان است و صرفاً با هدف انتخابات به وجود نيامده است؛ بلكه پي‌گيري اصول و مباني اسلامي، محور اصلي فعاليت اين جبهه است.

فرزند شهید بزرگوار سيد اسد الله لاجوردی با بیان اينكه در دولت نهم شاهد بوديم كه رفته رفته زواياي انحرافي به اين گفتمان ناب اصول‌گرايي اضافه شد، بيان داشت: مردم پس از گذراندن دوران سازندگي و اصلاحات از اين گفتمان استقبال كردند؛ لذا براي حفظ خلوص اين گفتمان، احساس کرديم که جبهه پایداری با توجه به نکات ایجابی و سلبی که مد نظر دارد، می تواند گفتمان ناب اصول‌گرایی را دنبال کند.

وی در توضیح نکات ایجابی و سلبی جبهه پایداری گفت: در بحث ایجابی، ولایت‌مداری و در جنبه سلبی، اعلام موضع در برابر جریان‌هاي فتنه، انحرافی و ساکتین فتنه و همچنین تبری جستن از کسانی که به نحوی از گفتمان ناب اصول‌گرایی فاصله گرفته‌اند، گفتمان‌ جبهه پایداری است.

دکتر بتول نامجو نیز در پاسخ به این سوال تصریح کرد: وقتی اخبار مجلس را پی‌گیری می‌کردیم، نسبت به عملکرد برخي از نمایندگان در مقايسه با شاخص ولایت شائبه‌هایی ایجاد شد كه جبهه پایداری برای جلوگیری از این ابهام‌ها و شائبه‌ها تشکیل شد و برای همین نیز این جبهه را نزدیک‌ترین گفتمان به گفتمان امام و رهبری تشخیص دادم.

خبرنگاری از دکتر طبیب زاده که از اعضای مشترک فهرست انتخاباتی جبهه متحد و جبهه پایداری انقلاب اسلامی است، درباره رقابت میان جبهه پایداری و جبهه متحد پرسید، که رئیس سابق مرکز امور بانوان و خانواده ریاست جمهوری به صراحت به بیان نظریاتش پرداخت.

وی در ابتدای سخنانش اظهار داشت: جبهه پايداري براي به‌دست آوردن كرسي‌هاي مجلس و براي انحصارطلبي پا به ميدان نگذاشته، بلكه در راستاي اداي دين شرعي اين اقدام را كرده است.

گروه‌هاي ديگر اصولگرا با من صحبتي نكردند، بنابراين درخواست دوستان جبهه پايداري را اجرا و در انتخابات شركت كردم.

طبیب زاده افزود: اگر دیدگاه ها و تفکراتی که جبهه پایداری در آن معتقد و پای‎بند است توسط دیگر اصولگرایان تأمین می شد هرگز برنامه هایشان را رها نمی کردند و وارد عرصه انتخابات نمی شدند تا این بار زمین گذاشته را از زمین بلند کنند بنابراین میدان تخاصم نیز میان جبهه متحد و پایداری نمی بینم.

آلیا در ادامه با یادآوری فرمایشی از حضرت امام مبنی بر اینکه "اگر مبارزه با امریکا تحجر است ما متحجریم"، ادامه داد: حرف جبهه پایداری هم با تاکید بر این فرمایش حضرت امام این است که اگر پاي‎بندي به اصول افراطي‌گري است، ما افراط گرا و تندرو هستيم.

دکتر لاجوردی عضو كميته بانوان جبهه پايداري با بیان اينكه در مجلس آينده بايد با دقت بيشتري در راستاي توسعه عرصه فرهنگي برنامه ريزي شود، گفت: معضلات عرضه فرهنگ در قالب جنگ نرم بروز كرده و بايد در راستاي مقابله با آن برنامه ريزي‌هاي قابل قبولي داشته باشيم.

2012-05-18T03:02:43Z

حمید رسایی

انقلاب که پیروز شد باز هم شاهد تنه زدن این دو جریان به یکدیگر هستیم. جریانی از افراد مومن اما سازشکار در برابر آمریکا که عمدتا در نهضت آزادی گرد هم آمده بودند . این جماعت هر چند مومن بودند اما از شاخصه پایداری درمبارزه با استکبار برخوردار نبودند. شاید به همین دلیل بود که حضرت امام فرمودند اگر این جماعت در بدنه اجرایی و تقنینی کشور نفوذ کنند، اسلام چنان سیلی ای از آنها خواهد خورد که به این زودی ها جبران نمی شود. جریان ملی مذهبی خیلی زود رنگ باخت و جریان انقلاب اما با پایداریش سی و سال است بر خلاف آنچه ملی مذهبی ها می پنداشتند که آمریکا ما را له خواهد کرد، ماند و قدرت های استکباری در حال له شدن هستند.

روزهای سخت دفاع مقدس در حالی که دشمن متجاوز با حمایت شرق و غرب به انواع و اقسام سلاح های پیشرفته تجهیز شده بود، هشت سال به طول انجامید. ارتش کشورمان که تازه از قید و بندهای شاهنشاهی رها شده بود، هنوز در درون خود درگیری داشت و سپاه بدون پشتوانه تئوریک و سابقه نظامی تازه تأسیس شده بود اما رویش های انقلاب در بدنه این نهاد انقلابی تنها به دلیل ولایتمداری و پایداری بر آن توانستند زبده ترین ارتش های دنیا را مقهور اراده خود کنند. در جنگ هشت ساله، باز این پایداری بر اصول بود که جواب داد.

دوره سازندگی با همه فراز و نشیب هایش، با همه افت و خیزهایش، با همه خدمات و خیانت هایی که در آن رخ داد به پایان رسید. این دوره از انقلاب نیز در کشمکش دو تفکر با یکدیگر بود. یک تفکر در خطبه های نماز جمعه بر سر بسیجیان از جنگ برگشته نهیب می زد که برای ساختن کشور نمی توان به فرهنگ بسیجی تکیه کرد و باید از مدیران تکنوکرات بهره گرفت و تفکر دیگری که معتقد بود با همان مدیریتی که جنگ را به پیروزی رساندیم، باید دوره سازندگی را هم بگذرانیم. باز پای پافشاری بر اصول یا مسامحه در برابر آن در میان بود اما آنها که پایداری نکردند، کم کم از مبانی و شعارهای اصلی انقلاب فاصله گرفتند و یک دهه بعد از آن عقب نشینی، تبدیل شدند به فتنه گرانی که چشم امید دشمن به مواضعشان بود.

دوره حاکمیت جریانی که بعدها اصلاحات نام گرفت از سال 76 آغاز شد. اصلاح طلبان خیلی قبل از این که پرچمی به نام اصلاح طلبی را به دست بگیرند، نشان دادند که در برابر شهوت قدرت پای لرزانی دارند، برای همین هم از همان ابتدا برای رسیدن به قدرت و بعد برای ماندن در قدرت از پایداری بر برخی اصول صرف نظر کردند. نتیجه اما جز این نبود که بسیاری از چهره های دولت خاتمی و مجلس ششم امروز یا در بی بی سی هستند یا صدای آمریکا و یا در سازمان های جاسوسی آن طرف آب، بخشی هم اگر در درون کشور بر عهد و پیمانشان با آن اصلاح طلبان باقی مانده اند، در کودتای دو سال قبل نقش محوری داشتند.

دوره دولت نهم اما با پایداری بر اصول آغاز شد و چه خوش درخشید. رهبر انقلاب به عنوان کارشناسی منصف و مطلع، این دولت را از مشروطه تا امروز دولتی بی نظیر دانست. این مدال ها البته بر سینه دولت احمدی نژاد می درخشید تا آن روز که بر عهد خود با مردم و ولایت پایدار بود. در دولت دهم سوگمندانه آن پایداری ها کم رنگ شد و به همان نسبت از هویت خدمت رسانی دولت کاسته شد.

در جنگ سی و سه روزه لبنان، در جنگ بیست ودو روزه حماس، در لیبی، در مصر، در تونس، در بحرین و در همه جا این فقط پایداری بر مبانی حق است که جواب داده و می دهد. استمرا انقلاب تا امروز نیز فقط به دلیل پایداری رهبری آن بر اصول تغییرناپذیر انقلاب است. بیاد بیاورید جمله مقام معظم رهبری را در اوج فتنه 88 که فرمود امام ما به کسی باج نداد من هم به کسی باج نمی دهم.

سال گذشته که مقام معظم رهبری به شهر مقدس قم مشرف بودند، فرصتی فراهم شد تا برای چند دقیقه خدمتشان برسم . در این فرصت کوتاه چند نکته ای که به ذهنم می رسید خدمتشان عرض کردم و از جمله خدمتشان عرض کردم که در مواقعی به دلیل این که حاضر نمی شویم نسبت به برخی جوسازی ها کوتاه بیاییم، فضای سنگینی در اطرافمان ساخته می شود. برخی طعنه می زنند، انگ وکیل الدوله، تندرو، افراطی تا جایی که انسان احساس می کند باید پیگیری این موضوع را رها کند... رهبر معظم انقلاب در حالی که لبخند گرمی به لب داشتند، فرمودند درپافشاری بر اصول خسته نشوید و از این ملامت ها هم آزرده نشوید، تجربه ثابت کرده اگر شما کوتاه نیایید آنها رها می کنند و کوتاه می آیند.

بیست و سه سال که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، شاید هیچ یک از ما پیش بینی نمی کردیم که روزی پس لرزه های این انقلاب به یمن، تونس، مصر، لیبی، بحرین و دیگر کشورهای منطقه خواهد رسید و شعار مرگ بر شاه ایران، در خیابان های عربستان و بحرین طنین انداز خواهد شد. سی و سه سال قبل که ترور چهرها و شخصیت های علمی و سیاسی در این کشور روزنه امیدی شد برای دشمنان انقلاب اسلامی، هیچ یک از ما فکر نمی کردیم که روزی خواهد رسید که مردم آمریکا در خیابان های کشور خود، تصاویر شهید احمدی روشن را به دست بگیرند و به ترور این دانشمند هسته ای اعتراض کنند اما پایداری مردم ایران در تبعیت از رهبران خود این نوید را به ما می دهد که باید منتظر تحقق وعده قرآن باشیم که ان الارض یرثها عبادی الصالحون ...

اکنون انتخابات مجلس نهم در پیش است، انقلاب به مجلسی نیاز دارد که بر اصول پایدار بماند، جبهه پایداری نه این که فقط خود را پایدار بداند بلکه می خواهد شعار پایداری در این بازی های سیاسی به فراموشی سپرده نشود. پایداری جواب می دهد، همیشه و همه جا .

به حفاظت از گفتمان سوم تیر پای بندیم

2012-05-18T03:02:43Z

عضو موسس جبهه پايداري گفت: چالش‌هاي ميان مجلس هشتم و دولت را بيشتر از سمت و سوي مجلس مي‌دانم.

غلام‌حسين الهام در گفت‌وگو با ايسنا با اشاره به ماه‌هاي آخر فعاليت مجلس هشتم اظهار كرد: بخشي از اين چالش‌هاي ميان مجلس و دولت ناظر به بحث‌هاي حقوقي و بخش عمده آن ناظر به بحث‌هاي رفتاري است، مجلس هشتم در جايگاه يك رقيب با دولت عمل كرد و اين در نظام اجرايي آفت است.

اين عضو شوراي مركزي جبهه پايداري در مورد تحليل‌هاي موجود درباره اين جبهه گفت: جبهه پايداري از ابتدا اعلام كرده كه هدف از تاسيسش حفاظت از گفتمان سوم تير است. اين گفتمان را گفتمان انقلاب مي‌دانيم، تاكيد ما بر ضرورت همگرايي گفتماني ميان مجلس آينده و دولت نيز تاكيد بر گفتمان سوم تير است، اگر تعامل مجلس و دولت، تعاملي سازنده و مثبت باشد مطمئنا به نفع انقلاب و كشور و تامين كننده مطالبات رهبري خواهد بود.

وي در پاسخ به سوال ديگري اظهار كرد: دعواي برخي بر سر اين‌كه جريان انحرافي مهمتر است يا فتنه، يك دعواي فرعي و غلط است، برخي براي پوشاندن خطر فتنه، خطر انحراف را مطرح مي‌كنند و برخي نيز براي دفاع از خود آن را بزرگ جلوه مي‌دهند.

در سياست طرازي بالاتر از رهبري وجود ندارد

2012-05-18T03:02:43Z

حجت‌الاسلام مرتضی آقاتهرانی در همایش جبهه پایداری انقلاب اسلامی مازندران با بیان اینکه خودسازی گام نخست هر حرکت جمعی است، بیان کرد: امام خمینی (ره) برای به ثمر رساندن انقلاب تنها به میدان آمد و اینک انقلابی از او در جهان به یادگار است که نام ایران را با نام او می‌شناسند.

آقاتهرانی با بیان اینکه هیچ‌وقت معیار حق و باطل تعدد افراد نیست، تاکید کرد: چه بسا جمعیت کثیری راه را به اشتباه می‌روند آیا همگان باید از آن گروه گمراه تبعیت کنند؟

آقاتهرانی با اشاره به انتخابات آتی مجلس شورای اسلامی اظهار کرد: با وجود انتخابات ما باید سریع‌تر تصمیم‌گیری کنیم، برنامه‌های جبهه پایداری اگر با نیروی اندک هم باشد باید روی اصول و برنامه انجام شود که یکی از مهم‌ترین مولفه‌ها پیروزی در راستگویی است و اگر در هدف پیش‌رو راست بگوییم ثمره‌اش را تا 10 سال دیگر خواهیم چشید، در غیر اینصورت جبهه‌ای همچون جبهه‌های دیگر خواهیم شد که حتی نامی از آنها وجود ندارد.

آقاتهرانی با بیان اینکه آقای احمدی‌نژاد پاسخ‌دهی خود را از سوم تیر با شعارهای ولایت‌مدارانه و ملاحظات جدی نسبت به ارزش‌های اسلام و انقلاب که بسیار درست هم بود، شروع کرد، اظهار کرد: بنده هم آن موقع از ایشان حمایت کردم و از این حمایت خوشحالم چراکه وی بدون اتصال به مراکز ثروت و قدرت و وعده‌های پوچ بسیار خوب عمل کرد و خدمات ارزنده‌ای هم انجام داد ولی این اواخر اشتباهات جدی داشت که ایشان خودش باید دفاع کند اینکه حتی مسئله قانون اساسی پیش کشیده می‌شود در مقابل ولایت‌پذیری چیزی نیست.

وی اطاعت‌پذیری از ولایت‌فقیه را کف ولایت‌پذیری دانست و تاکید کرد: نباید طوری فکر و عمل کنیم که انگار در حال زاویه گرفتن هستیم، صرف اطاعت از ولایت کافی نیست، ولایت‌پذیری خیلی بالاتر از این حرف‌هاست.

آقاتهرانی گفت: ای کاش احمدی‌نژاد تجدید نظر می‌کرد چون تاییدات همیشگی رهبری از وی اکنون وجود ندارد.

وی افزود: ما همه را با آقا و رهبری چک می‌کنیم، اگر می‌خواهی در سیاست اشتباه نکنی باید با نظر رهبری پیش بروی، طرازی بالاتر از رهبری وجود ندارد.

آقا تهرانی افزود: اعتبار آرای مردم زمانی است که ولایت پایش را امضا کند